هر گاه مدح مخلوقى كنند هر چند مطلوب را ذكر نكنند ممدوح مىداند كه احسان مىبايد كرد ، خالق كم از مخلوق نيست و در اين صورت موافق است با حديث سابق كه از زراره گذشت كه اقل تسبيحات اربع است و ممكن است كه مراد از دعا استغفار باشد چنان كه در حديث سكونى از حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله منقولست كه فرمودند كه بهترين دعاها استغفار است و در اين صورت موافق است با حديث صحيح عبيد بن زراره در ضم استغفار ، و شيخ بهاء الدين محمد رحمه الله تعالى قايل بود بوجوب ضم استغفار ، و اين حديث را مؤيد مىدانست و ليكن صريح نيست اگر چه اين احتمال اظهر است بحسب لغت و آن چه ظاهر اين حديث است كه در دو ركعت آخر قرائت نيست بلكه تسبيح است محمول است بر آن كه قرائت واجب نيست تا جمع شود ميان اخبار و مؤيد اين خبر اخبار صحيحه وارد است كه خواهد آمد .
( و روى عبيد الله بن عليّ الحلبيّ عن زرارة عن ابى عبد الله صلوات الله عليه قال سألته عن رجل يكون خلف الامام فيطيل الامام التشهّد قال يسلَّم و يمضى لحاجته ان احبّ )
و به اسانيد صحيحه منقول است از زراره كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه ، و در بعضى از نسخ از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليهما از شخصى كه اقتدا كرده باشد به امامى و امام تشهد آخر را طول دهد حضرت فرمودند كه اگر خواهد سلام مىدهد و به حاجت خود مىرود و اشعارى دارد به آن كه كارى دارد ، و در اين صورت مفارقت با قصد انفراد جايز است بىدغدغه ، و به همين مضمون است صحيحه حلبى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه ، و منقول است در صحيح از على بن جعفر كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه از شخصى كه در عقب امام
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 447
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٤٤٧