به جا مىآورد پيش از فريضه ظهر و عصر حضرت فرمودند كه اگر در وقتى باشد كه وقت نماز نافله بيرون نرفته باشد مثل دو قدم در نافله ظهر و چهار قدم در نافله عصر باكى نيست كه نافله را قبل از فريضه به جا آورد ، و اگر ترسد كه وقت فضيلت نمازها بيرون رود نافله را تاخير كند و ابتدا به فريضه كند كه آن حق واجب حق سبحانه و تعالى است بر بنده و بعد از آن نافله را به جا آورد هر مقدارى كه خواهد و ظاهرا نيّت ادا و قضا نبايد كرد چنان كه اخبار ديگر گذشت و اين حديث مناسبتى ندارد به اين باب .
( و روى محمّد بن مسلم عن احدهما صلوات الله عليهما فى الرّجل يدخل المسجد فيخاف ان تفوته الرّكعة قال يركع قبل ان يبلغ إلى القوم و يمشى و هو راكع حتّى يبلغهم )
و كالصحيح منقولست از حضرت امام محمد باقر يا حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليهما در شخصى كه داخل مسجد شود و امام در ركوع باشد و نرسد كه سر از ركوع بردارد و ثواب جماعت آن ركعت يا مطلقا اگر در ركعت آخر باشد از او فوت شود حضرت فرمودند كه اقتدا مىكند و تكبير احرام مىگويد و به ركوع مىرود پيش از آن كه به ايشان رسد و در ركوع راه مىرود تا به ايشان رسد و اخبار ديگر گذشت .
( و روى ابراهيم بن ميمون عن الصّادق صلوات الله عليه فى الرّجل يؤمّ النّساء ليس معهنّ رجل فى الفريضة قال نعم و ان كان معه صبىّ فليقم إلى جانبه )
و كالصحيح منقول است از آن حضرت صلوات الله عليه در مردى كه امامت زنان كند كه با ايشان مردى نباشد در نماز واجب آيا جايز است حضرت فرمودند كه بلى ، و اگر نابالغى باشد امام او را در دست راست خود باز مىدارد ، و بر اين مضمون احاديث صحيحه وارد شده است كه