( و سال عبد الله بن ابى يعفور ابا عبد الله صلوات الله عليه عن الرّجل يصلَّى ركعتين من المكتوبة فلا يجلس فيهما فقال ان ذكر و هو قائم فى الثّالثة فليجلس و ان لم يذكر حتّى يركع فليتمّ صلاته ثمّ يسجد سجدتين و هو جالس قبل ان يتكلَّم )
و به اسانيد صحيحه منقول است از عبد الله كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات الله عليه از شخصى كه دو ركعت نماز واجب آورد و فراموش كند كه بنشيند از جهت تشهد حضرت فرمودند كه اگر به خاطرش رسد در وقتى كه در ركعت سيم ايستاده باشد بايد كه بنشيند و تشهد بخواند و اگر به خاطرش نرسد تا به ركوع رود نماز را تمام كند و دو سجده سهو كند نشسته پيش از آن كه سخن كند و به همين مضمون است صحيحه سليمان بن خالد و حسنه كالصحيحه حسين بن ابى العلا و حسنه ديگر و قويه ديگر و در صورت تدارك سجده ندارد على الظاهر و محتمل است كه متعلق بهر دو باشد اگر چه بعيد است .
و در موثق كالصحيح از ابو بصير منقول است كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از شخصى كه فراموش كند تشهد را حضرت فرمودند كه دو سجده سهو مىكند و تشهد مىخواند در آن يعنى بعد از سجدتين و تشهد سجده سهو تلافى مىكند تشهدى را كه فراموش كرده است .
و مثل اين خبر است حديث على بن ابى حمزه از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه و در حديثى صريح نديدهام كه تشهد منسى را قضا كند بعد از نماز چنان كه مشهور است در ميان اصحاب .
و در حديث حسن كالصحيح فضيل از حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه و حسن كالصحيح حلبى از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقولست كه اگر تشهد اوّل را فراموش كند و برخيزد پس اگر پيش از ركوع
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 274
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٧٤