( و روى سهل بن اليسع فى ذلك عن الرّضا صلوات الله عليه انّه يبنى على يقينه و يسجد سجدتي السّهو بعد التّسليم و يتشهّد تشهّدا خفيفا )
و در حسن كالصحيح منقول است از سهل در اين مسأله از حضرت امام رضا صلوات الله عليه كه فرمودند كه بنا بر يقين مىگذارد كه يك باشد و دو سجده سهو مىكند بعد از سلام و تشهد خفيف مىكند از جهت سجده سهو .
شيخ طوسى در حسن روايت كرده است از سهل كه گفت سؤال كردم از حضرت ابى الحسن صلوات الله عليه از شخصى كه نداند كه سه ركعت كرده است يا دو ركعت حضرت فرمودند كه بنا بر نقصان مىگذارد و عمل به جزم مىكند و بعد از فراغ از نماز تشهد خفيف مىكند همچنين است حكم در اول نماز و آخر نماز يعنى بنا بر اقل مىگذارد پس شامل باشد آن چه را مصنف ذكر كرده است .
و در صحيح از على بن يقطين منقول است كه گفت از حضرت امام موسى كاظم صلوات الله عليه سؤال كردم از شخصى كه نداند كه يك ركعت كرده است يا دو ركعت يا سه ركعت حضرت فرمودند كه بنا بر جزم مىگذارد و سجده سهو مىكند و تشهد خفيف به جا مىآورد و شيخ حمل كرده است بر آن كه يقين اعاده است و حمل بر تقيه اولى است چون موافق مذهب شافعيه است .
( وقد روى انّه يصلَّى ركعتين يا ركعة من قيام و ركعتين و هو جالس و ليست هذه الاخبار مختلفة و صاحب السّهو بالخيار بأىّ خبر منها اخذ فهو مصيب )
و در روايتى ديگر واقع شده است كه دو ركعت ايستاده مىكند كه اگر دو باشد چهار شود و دو ركعت نشسته مىكند كه اگر سه باشد چهار شود و اگر يك باشد با هر دو چهار شود و بنا بر نسخه يك ركعت ايستاده يك صورت مىماند كه آن يك باشد و آن را اعتبار نكردهاند بواسطه آن كه
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي ) — صفحة 272
مساهمون: محمد تقي المجلسي ( الأول )
ص٢٧٢