موسى كاظم صلوات الله عليه عرض نمودم كه امامت جمعى مىكردم و تشهد را خواندم و برخاستم و سلام را ندادم از روى فراموشى پس مامومان گفتند كه سلام ندادى بر ما حضرت فرمودند كه در وقتى كه نشسته بودى سلام نگفتى گفتم بلى حضرت فرمودند كه باكى نيست و اگر بالكليه فراموش كرده بودى و ايشان مىگفتند كه سلام نكرده مىبايست كه رو به ايشان كنى و به گويى السّلام عليكم و ظاهر عبارت آنست كه سلام سابق مثل السّلام علينا را گفته بوده است و حضرت فرموده باشند كه همان بس است هر چند قصد خروج نكرده بوده است يا سلام گفته بوده است و فراموش كرده بوده است كه رو به ايشان كند در حال سلام و ظاهرش آنست كه السّلام عليكم كافى باشد اگر چه ممكن است كه مراد اين باشد كه تا به آخر .
و در موثق كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه منقول است كه هر گاه شخصى فراموش كند سلام را و رو از قبله بگرداند يا رو را به جانب راست كند و بگويد يا گفته باشد السّلام علينا و على عباد الله الصّالحين از نماز فارغ شده است يا مىشود و ظاهرش آنست كه اگر اين سلام را در تشهد گفته باشد كافى است از سلام منسى .
و كالصحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقولست كه هر گاه ماموم فراموش كند كه سلام دهد سلام امام كافى است از سلام او .
( و روى محمّد بن مسلم عن ابى عبد الله صلوات الله عليه انّه قال ان شكّ الرّجل بعد ما صلَّى فلم يدرا ثلثا صلَّى ام اربعا و كان يقينه حين انصرف انّه كان قد اتمّ لم يعد الصّلاة و كان حين انصرف اقرب إلى الحقّ منه بعد ذلك )
و كالصحيح منقولست از محمد كه حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه فرمودند كه اگر كسى بعد از نماز شك كند و نداند