( 1 )
سخنرانى آن حضرت عليه السّلام ، آنگاه كه گروهى بر يكسان بخشى او از بيت المال خرده گرفتند
امّا بعد :
( 2 ) اى مردم ، به راستى ما پروردگار و معبود و ولى نعمت خود را سپاس داريم كه بىتوان و نيروى ما ( به دادن اين همه نعمت ) بر ما منّت نهاد و تفضّلى فرمود تا ما را بيازمايد كه سپاسگزاريم يا ناسپاس . پس هر كه سپاسگزارى كرد افزونش بخشيد و هر كه ناسپاسى كرد عذابش فرمود . و گواهى مىدهم كه خدايى جز خداوند نيست ، يكتاست و شريكى ندارد و يگانه و بىنياز است . و گواهى دهم كه محمّد بنده و فرستادهء اوست كه او را از سر رحمت بر بندگان و شهرها و جانداران و چهار پايان مبعوث فرمود ، ( بعثت او ) صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نعمتى است كه ( خداوند ) به ما ارزانى داشته و منّت و تفضّلى است كه بر ما نهاده است .
( 3 ) اى مردم ، بهترين مردمان از نظر مقام نزد خداوند و گرانقدرترين ايشان ، فرمانبردارترين ايشان از اوامر الهى و آن كس است كه بيشتر عمل به طاعت خدا كند و از روش پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فزونتر پيروى نمايد و قرآن خدا را ( با به كار بستن آن ) بيشتر زنده دارد . هيچ يك از خلق خدا را به ديدهء ما مزيّتى نيست مگر به طاعت خدا و پيامبرش و پيروى كتاب او و روش پيامبر وى صلّى اللَّه عليه و آله . اين است كتاب خدا در ميان ما و منشور پيامبر خدا در روش او در بين ما كه جز نادانى مخالف و لجوج اين ( حقيقت ) را ناديده نگيرد كه از جانب خداست .
( 4 ) خداوند عزّ و جلّ فرمايد :
يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ
- هان اى مردم همانا ما شما را از مرد و زنى آفريديم و شما را به هيأت اقوام و قبايلى در آوردهايم تا با يك ديگر انس و آشنايى يابيد ، بيگمان گرامىترين شما در نزد خداوند پرهيزگارترين شماست » « 1 » پس هر كه تقواى خدا ورزد شريف و گرامى و دوست داشتنى است و همچنين باشند اهل طاعت او و طاعت پيامبرش ( كه ) خداوند در كتاب خود فرمايد :
إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
- اگر خدا را دوست مىداريد مرا پيروى كنيد تا خدا نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد و خداوند آمرزگار مهربان است » . « 2 » ( و نيز ) فرمود « فرمان خدا و رسول را اطاعت كنيد و اگر از ( فرمان ) آنان روى گردانيد ( و كافر شويد بدانيد ) همانا كافران را هرگز دوست نخواهد داشت » « 3 » . . .
هامش
( 1 ) الحجرات ، 13
( 2 ) آل عمران ، 31
( 3 ) مفاد عبارت از آيهء 32 ، سورهء آل عمران گرفته شده است . - م .