بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ . وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
- و امر به معروف و نهى از منكر كن ) و بر مصيبتى كه تو را فرا رسد شكيبايى كن كه اين از كارهاى سترگ است » « 17 » و السّلام عليك و رحمة الله و بركاته .
« 18 » ( 1 )
از سخنان امام عليه السّلام در زهد و نكوهش دنيا و ( نعمتهاى ) زودگذر آن
( 2 ) من شما را از دنيا برحذر مىدارم زيرا دنيا شيرين و خرّم و سرشار از لذّتهاست و ( نعمتهاى ) نقد را خوشايند و خوشنما مىسازد و پربار از آرزوها « 1 » و آراسته به فريبندگى است . امّا شادى و نعمتش « 2 » را دوامى نيست و بر اندوه دردناكش امانى نباشد . فريبنده ، زيان رساننده ، نابودشونده ، پايان پذير ، آدميخوار و هلاكت بار است . اگر بارى فريفتگان و شيفتگانش را به آرزويى برساند بيش از آن نباشد كه خداوند سبحان فرمايد :
كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً
- چنين زندگانى دنيا را مثل زن كه ما آب بارانى از آسمان نازل كنيم و به آن گل و گياه زمين آميزد و سرانجام خرد و خوار شود كه بادها پراكندهاش كنند ، و خداوند بر هر كارى تواناست » . « 3 » ( 3 ) با آنكه هيچ كس از دنيا دلشاد نشد مگر آنكه از پس آن ( شادى ) اشكى تلخ فرو باريد ، و از آسايش آن روى خوشى نديد مگر آنكه از سختى آن به ( ادبار و ) پشت كردن دنيا گرفتار آمد . و باران سرشارى نعمتش بر او قطرهاى نباريد « 4 » مگر آنكه خروش سيل بلايش بر او نهيب زد . « 5 » بدان گاه كه بامداد پيروزمند برخاسته بود شامش به ناكامى و ناگوارى انجاميد و اگر يك سويش براى كسى خوشگوار و شيرين گشت ديگر سويش تلخ و
هامش
( 17 ) سورهء لقمان ، بخشى از آيه 17 . - م .
( 18 ) درود بر تو و رحمت خدا ، و بركتهايش از آن تو باد . - م .
( 1 ) در ن ، به جاى « عمّرت بالآمال » [ و تحلّت بالآمال - آراسته به آرزوها ] آمده است .
( 2 ) در پارهاى نسخههاى تازه به جاى « لا تدوم حبرتها » [ لا تدوم خيرها - خيرش نپايد ] آمده است .
( 3 ) الكهف ، 45
( 4 ) در پارهاى نسخهها به جاى « لم تطلّه » [ . . . تظلّه - سايهاى نيفكند ] آمده است كه در اين صورت بايد فاعل مقدّر آن « سحاب » باشد چه ابر سايه مىافكند . - م .
( 5 ) در ن ، [ و لم تطلّه فيها ديمة رخاء الّا هتنت ( به جاى هتفت ) عليه مزنة بلاء - مگر آنكه سيل بلايش بر او سرازير شد ] . ( كه اگر وجه درست « هتفت » كه در متن آمده ، باشد اشاره است به آيه شريفهء 31 سورهء القمر كه مىفرمايد :إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً واحِدَةً فَكانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ- ما بر آنان بانگ مرگبارى يگانه فرو فرستاديم و همه مانند گياه خشك شدند . » - م .