مرّات » « 1 » .
فقطّعوا علائق الدّنيا و استظهروا بزاد التّقوى « 2 » طى كردن اين راه و به بندر سلامت رسيدن در اين سفر منحصر است به آنكه توشهء تقوى را همراه داشته باشى ، چنان كه آن سرور وقتى كه از صفّين مراجعت ، به قبرستان كوفه مشرف شد و فرمود « خانههاى شما مسكون و اموال شما مقسوم و زنان شما منكوح ! اين خبر ما زندگان ، شما چه خبر داريد ؟ بعد رو به اصحابش نموده و فرمود : اگر اجازهء تكلّم داشتند به شما مىگفتند كه ما در اين سفر كه آمدهايم توشهاى بهتر از توشهء تقوى نمىبينيم ، اى كسى كه اين سفر دور و دراز را در پيش دارى و هيچ زاد و راحلهاى بدست نياورده و هيچ تهيّه نديده من يك وسيله برايت سراغ دارم كه خيلى برايت فائده دارد ؛ هم براى مردنت ، هم براى داخل شدن قبرت ، هم بيرون آمدن از قبرت ، هم صحراى محشرت تا آخرين اهوال .
آن وسيله ؛ توسّل به مسافر سفر كربلا حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام [ است ] ، ولى توسّل به او موقوف به آنكه حقيقة متديّن باشى زيرا كه راضى شد خودش و جوانانش كشته و در خون آغشته و اهل و عيال او و حرم او اسير و دستگير [ شوند ] ، براى آنكه تو ديندار بشوى ، اگر بىدين باشى نقض غرض آن حضرت
هامش
( 1 ) - جاء مثله في الفصول المهمّة .
( 2 ) - نهج البلاغه : خطبهء 204 ، كما مرّ : « پس پيوندهاى خود را با دنيا قطع كنيد ، و از پرهيزكارى كمك بگيريد » .