از جمله علائم آنكه امير مؤمنان عليه السّلام بيان نموده يكى آنكه صدق ضارّ را بر كذب نافع ترجيح بدارى ، چون مضرّات آخرتش به مراتب بيش از جزئى نفع دنيائى آن باشد ، مانند مريضى كه علامت شعور او آن است كه دواى تلخ را بر غذاى لذيذ شيرين ترجيح بدهد چون مضرّت بعدش به مراتب بيشتر است « كم من أكلة منعت أكلات » « 1 » مگر در جائى كه مصلحت دينى در ترجيح باشد نه دنيائى ، چون : حفظ جان و مال و ناموس خود يا ديگرى از مسلمانان در نزد ظالمان ، يا اصلاح بين مردمان ، و إلّا چگونه ايمان دارد و حال آنكه آفريدگار فرمود :
« إِنَّما يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ » ،
« 2 »
و « از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله سؤال كردند كه مؤمن جبان و بخيل مىباشد ؟ فرمود :
بلى ولى دروغگو نمىباشد » « 3 » . و فرمود كه : « دروغ ، خرابكنندهء بناى ايمان است » « 4 » و : « مزهء ايمان را نمىيابد تا آنكه بكلّى آن را ترك كند و لو به هزل آن
هامش
- دلهاشان ترسان گردد - از عظمت يا عقوبت او - و چون آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان بيفزايد و بر پروردگارشان توكّل كنند ، * آنان كه نماز را برپا مىدارند و از آنچه روزيشان كردهايم انفاق مىكنند . * اينانند كه براستى مؤمناند » .
( 1 ) - نهج البلاغه : حكمت 171 . از أمير المؤمنين عليه السّلام نقل است كه دربارهء رهآورد شوم حرامخوارى فرمودند : « بسا لقمهاى گلوگير كه از لقمههاى فراوانى محروم مىكند » .
( 2 ) - النّحل : 105 . « همانا كسانى دروغ مىبافند كه ايمان ندارند [ به آيات خدا ] » .
( 3 ) - البحار : 110 / 115 .
( 4 ) - الكافي : 2 / 339 / 4 .