ايمان به زبان درست نمىشود بايد علائم آن را دارا باشد :
« إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ إِيماناً وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ * [ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ ]
« 1 »
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ * أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا »
. « 2 »
هامش
- و به حقيقت رساندن روح محبّت كه اطاعت از اوامر و نواهى محبوب و يكسان نمودن اعمال خويش با اعمال وى است ) ساعى و كوشا نباشد ؟ ! پس اگر بگويد كه من رسول خدا را دوست مىدارم - با اينكه رسول خدا برتر از علىّ است - و طريقه و روش او را پيروى ننمايد ، تنها دوستى پيغمبر اكرم هيچگونه سود و فايدهاى به او نبخشد ، پس ، از ( نافرمانى ) خدا بپرهيزيد و طاعت و كارهاى نيك را بجا آوريد براى آنچه نزد خداوند است ( از مقامات عاليهء بهشت و نعمتهاى گوناگون در آن ) ميان خدا و كسى خويشى نيست ، محبوبترين بندگان نزد خداى باعزّت و جلال و گرامىترين ايشان پيش او پرهيزگارترين آنان و كسى كه بيشتر و بهتر او را اطاعت و فرمانبردارى نمايد مىباشد ، اى جابر ، به خدا قسم ، تقرّب و نزديكى به خداى تبارك و تعالى ميسّر نشود جز به فرمانبردارى او ، كسى را از آتش جهنّم دور نگه داشتن به اختيار ما نيست و حجّت و عذرى در پيشگاه خداوند براى كسى نيست ، كسى كه نسبت به ذات مقدّس خداوند مطيع و فرمانبردار باشد پس او دوست ما است ، و كسى كه خدا را نافرمانى كند و گناهكار باشد پس او دشمن ما مىباشد ، و به دوستى و ولايت ما نتوان رسيد مگر به واسطهء بجا آوردن طاعات و كارهاى نيك و دورى و پرهيز از گناهان » .
( 1 ) - ما بين المعقوفتين سقط من نسخة المؤلّف رحمه اللّه .
( 2 ) - الأنفال : 2 - 4 . : « جز اين نيست كه مؤمنان كسانىاند كه چون خدا ياد شود -