رسول اللّه ! علّمني عملا أدخل به الجنّة ، فقال : ما أحببت أن يأتيه النّاس إليك فأته إليهم [ و ما كرهت أن يأتيه النّاس إليك فلا تأته إليهم ] خلّ سبيل الرّاحلة « 1 » .
فرموده است :
« إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ » ،
« 2 »
« إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ »
. « 3 »
قبح ظلم ، و حسن احسان ، عقلى ؛ محتاج به اقامهء برهان نقلى نيست .
نهايت ، بخيل و ظالم ، قوّت شهوت و غضب ، ديدهء عقلش را بپوشاند .
و استقبح من نفسك [ الخ ] « 4 » « به موسى وحى فرستاد كه تا سلطنت من زائل نشده به كسى ديگر اميدوار
هامش
( 1 ) - البحار : 77 / 136 / 45 . و : 2 / 146 / 10 . در بحار ( در دو كتاب حسين بن سعيد ) از ابن أبى البلاد از پدرش مرفوعا روايت كرده كه گفت : عرب بياباننشينى نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آمد و ركاب شتر آن حضرت را گرفت در حالى كه آن جناب اراده داشت كه به بعضى از جنگها تشريف ببرد ، عرض كرد اى رسول پروردگار ! به من ياد ده عملى را كه به واسطهء ( انجام ) آن داخل بهشت شوم ، فرمود : آنطور كه دوست دارى مردم با تو رفتار نمايند تو نيز با آنان چنان كن [ و آنطور كه خوش ندارى با تو رفتار نمايند تو هم با آنان چنان رفتار منما ] ، جلو راه شتر را باز كن ( يعنى همين پند و اندرز ترا بس است اگر به آن عمل كنى ) .
( 2 ) - النّحل : 128 . : « همانا خدا با كسانى است كه پرهيزگارى كنند و كسانى كه نيكوكارند » .
( 3 ) - التّوبه : 120 . : « براستى كه خداوند مزد نيكوكاران را تباه نمىكند » .
( 4 ) - : « و آنچه را كه براى ديگران زشت مىدارى براى خود نيز زشت بشمار ، و چيزى را براى مردم رضايت بده كه براى خود مىپسندى » .