و عنه عليه السّلام : « أما يخشى الّذين ينظرون في أدبار النّساء أن يبتلوا بذلك في نسائهم ؟ » . « 1 »
فرمودند : « كسى كه نگاه به زنى كرد خوشش آمد نزد زنش برود إنّما هي امرأة كامرأته » « 2 »
تفاوت آنها تنها و تنها وهم است ، چون طبيعت انسان به هرچه قدغن شده حريص است . « 3 » به قول عارفى : « اگر شريعت نهى از خوردن نجاست كرده بود مردم حتما مىبايست بخورند ! » . فرزدق شاعر هميشه دنبال زنان مىگشت ، وقتى ، زن عفيفهاى را مىخواست گفت : اگر مرا تمكين نكنى تو را مفتضح نمايم . آن زن شكايت او را به زوجهاش « 4 » نمود ، گفت : از او دعوت كن من هم مىآيم ، موقع كار كه شد چراغ را خاموش كرده تو برخيز من خود پهلويش مىآيم . چنين نمودند پس از فراغ زنش شروع كرد او را بد گفتن كه اين چه كارهاست كه مىكنى ! وقتى كه ملتفت شد زن خودش بوده گفت : واى بر تو چرا به حلالى اين لذّت را نداشتى ؟ ! .
چه بسا مىشود زن خودش وجاهتش « 5 » بيشتر ولى دنبال خيال موهومى را
هامش
( 1 ) - الكافي : 5 / 553 / 2 . و نيز از همان حضرت نقل است كه فرمود : « آيا افرادى كه به پشت زنان مىنگرند خوف آن ندارند همسران و زنان بستگانشان گرفتار همان ( نگاه ناروا ) شوند ؟ ! » .
( 2 ) - نهج البلاغه : حكمت 420 : « فإذا نظر أحدكم إلى امرءة تعجبه فليلامس أهله فإنّما هي امرءة كامرءته » .
( 3 ) - « المرء حريص على ما منع » .
( 4 ) - يعنى شكايت فرزدق را به زن او نمود .
( 5 ) - وجاهت : زيبائى و خوبروئى .