تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مواعظ ( فارسى ) — صفحة 168

مساهمون:

ص١٦٨
الأرض
[ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ »
« 1 »
« مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ ]
« 2 »
فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً »
. « 3 »
هامش
-وقت خزان به برگ رياحين چو بنگرى * منصف شوى كه لايق بر باد دادن استمثنوى :مال چون آب است و تا باشد روان * فيض مىيابند از او اهل جهان چند روزى چون كند يك جا درنگ * گنده و بيحاصل است و تيره رنگو بعضى گفته‌اند :كنج امان نيست درين خاكدان * مغز وفا نيست درين استخوان كهنه‌سرائى است به صد جا گرو * كهنه و اندر گرو نو بنواز پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله معنى دنيا را پرسيدند ، فرمود : « دنياك ما يشغلك عن ربّك » يعنى دنيا آن است كه تو را از توجّه به آفريننده و آغاز و انجامت باز دارد . ( 1 ) - يونس : 23 - 24 . : « اى مردم ! ستم و سركشى شما تنها به زيان خودتان است ، بهره‌اى از زندگى دنيا مىبريد سپس بازگشت شما به سوى ماست و شما را بدانچه مىكرديد آگاه كنيم * جز اين نيست كه مثل - وصف - زندگى اين جهان مانند آبى است كه از آسمان فرو فرستاده‌ايم پس رستنىهاى زمين از آنچه مردم و چارپايان مىخورند به آن درآميخت » . ( 2 ) - اگر از مورد شباهت دو آيهء شريفه و سهو در كتابت متن بگذريم به نظر مىرسد كه ادامهء آيهء شريفه در استنساخ ابتدائى توسّط مرحوم مؤلّف به جهت شباهت فقرات دو آيه از نسخه حذف شده به همين خاطر آن به نسخه اضافه گرديد . ( 3 ) - الكهف : 45 . : « مثل زندگانى اين جهان مانند آبى است كه آن را از آسمان فرو فرستاديم پس گياه زمين با آن بياميخت [ و روئيد ] ؛ سپس [ چنان ] خشك و شكسته شد كه بادها آن را پراكنده مىگرداند . و خدا بر هر چيزى تواناست » .