حضرت محمد [ ص ] بدون آنكه وحى خاصى به عنوان مبنا در كار باشد ، و محتملا با تعديل رسم و رفتار پيشين ، رويهاى را اختيار مىكرد . در اين شيوه با آنكه عبارات و آيات تشريعى بسيارى در قرآن وجود دارد ، ولى آن را به عنوان تنها منبع تشريع و فقه اسلامى در نظر نگرفتهاند .
در آمدى بر تاريخ قرآن ( فارسى ) — صفحة 246
مساهمون: ريچارد بل
ص٢٤٦