حطم و درهم شكستن است ، و در بعض روايات اين كلمه با نون ، و از مادّهء « نسّ » آمده است ، و « نسّ » بمعنى طرد و راندن است « ( م ت ) .
و از رقى در تاريخ مكَّه از جدّش از داود بن عبد الرّحمن از ابن جريج از مجاهد روايت كرده است كه گويد : از جملهء نامهاى اين سرزمين مكَّه است و آن بكَّه است ، و آن امّ رحم است ، و آن امّ القرى است و آن صلاح است و آن كوثا و آن باسّه است ، و در خبرى ديگر از اين أبى يحيى آمده است كه گويد : اطَّلاع يافتهام كه نامهاى مكَّه :
مكَّة ، و بكَّة ، و أمّ رحم ، و أمّ القرى ، و باسّه ، و البيت العقيق ، و الحاطمة ، و وجه تسميهء باسّه اينست كه چون ساكنين آن شهر ظلم و جور كنند ايشان را بيرون مىراند . »
باب تحريم آشكار حرم و حكم آن
2350 - زرارة بن اعين از امام باقر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود :
شخص محرم هر گاه در سرزمين حرم حيوانى از كبوتر گرفته تا آهو را شكار كند ، خونى بر ذمّه دارد كه ميبايد آن را بريزد ، و همچنين مىبايد تا مبلغى برابر قيمت آن شكار را نيز برسم صدقه بدهد ، و اگر در حال غير احرام و محرم نبودن چنين كارى از وى سر بزند ميبايد تا مبلغى برابر قيمت آن صدقه دهد .
شرح : « محرم يك قربانى براى جرمى كه در حال احرام كرده به شكار كردن بايد بپردازد ، و مبلغى هم براى محرّمات حرم كه حقّ شكار آن را نداشته بايد بدهد » .
2351 - سليمان بن خالد از امام صادق عليه السّلام در بارهء كسى كه در به روى پرنده اى ببندد تا بميرد سؤال كرد ، امام عليه السّلام فرمود : هر گاه پس از محرم شدن در را