كراهت باشد » .
2348 - و منصور بن حازم گفت از امام صادق عليه السّلام در بارهء اراكى كه در حرم قرار دارد و من آن را قطع ميكنم سؤال كردم . امام فرمود : فديهء آن بر ذمّهء تو است .
شرح : « در مرآة العقول آمده است كه : بدان كه تحريم قطع درخت و علف بر محرم اجمالا مورد اجماع است ، و چهار چيز از اين حكم مستثنى است . اوّل آنچه در ملك شخص ميرويد ، و دليل آن جاى سخن است ، و جواز قطع چيزى كه خود شخص رويانده باشد جاى شك نيست ، زيرا صحيحهء حريز آن را تجويز مىكند . دوّم اشجار ميوه ، و اصحاب جواز بركندن آن را بطور مطلق مقطوع دانستهاند ، و ظاهر عبارت » منتهى « اينست كه اين حكم مورد اتّفاق است . سوّم درخت اذخر ( اسپند ) و اجماع بر جواز قطع آن نقل شده است . چهارم دو چوب محاله و آن دو چوبى است كه دولاب را براى كشيدن آب بر روى آن ميگذارند ، و قطع درخت و علف خشك بلا مانع است ، و بدان كه قطع درخت حرم همان گونه كه بر محرم حرام است بر محلّ نيز حرام است ، همانطور كه اصحاب به آن تصريح كردهاند ، و نصوص بر آن دلالت دارد » .
لقطهء حرم
2349 - و ابراهيم بن عمر از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود :
لقطه بر دو گونه است ، يكى لقطه حرم كه مدّت يك سال آن را اعلام و معرّفى ميكنى ، پس اگر صاحب آن را يافتى فبها ، و الَّا آن را برسم صدقه مىبخشى . و قسم ديگر لقطهء غير حرم است ، كه آن را مدّت يك سال اعلام و معرّفى ميكنى ، پس اگر صاحب آن آمد ، فبها ، و الَّا