امتحان و امثال آن بداند ، بلكه منظور اين است كه مىخواهد به واقعيّت علمى خود ، جامهء عمل و تحقّق خارجى بپوشاند ؛ زيرا نيّتهاى درونى و آمادگىهاى اشخاص به تنهايى براى تكامل و پاداش و كيفر و جزاء كافى نيست ، بلكه بايد به صورت اعمال خارجى پياده شوند ، تا اين آثار را داشته باشند بنابراين جملهء
« لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَخافُهُ »
به اين معنا نيست كه خداوند قبلا نمىدانست و بعد از آزمايش خواهد دانست يا نعوذ باللّه خداوند به چيزى از گذشته و آينده ناآگاه باشد ، بلكه خداوند مىدانست كه چه افرادى ايمان به غيب دارند و از قيامت مىترسند ، منظور اين است كه اين علم به صورت عمل خارجى ، تحقّق يابد و مشخّص گردد ) .
4 -
« فَمَنِ اعْتَدى بَعْدَ ذلِكَ »
؛ « كسانى كه بعد از آن آزمايش ، با حكم الهى مخالفت ورزند ، بايد در انتظار عذاب دردناك باشند .
« فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ »
: « عذاب » را نكره و مبهم آورده است تا بفهماند كه شكار در حال احرام ، گناه سخت و عذاب سنگينى دربر دارد .
* * *
[ 120 ] آيهء دوّم :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ ما قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْياً بالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً لِيَذُوقَ وَبالَ أَمْرِهِ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ »
؛
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! شكار را در حال احرام ، به قتل نرسانيد و هر كس از شما عمدا آن را به قتل برساند ، بايد كفّارهاى معادل آن را از چهارپايان بدهد ، كفّارهاى كه دو نفر عادل از شما ، ( كارشناس ) معادل بودن آن را تصديق كند ، و به صورت قربانى به ( حريم ) كعبه برسد ، يا ( به جاى قربانى ) اطعام مستمندان كند ، يا معادل آن ، روزه بگيرد ، تا كيفر كار خود را بچشد ، خداوند از آنچه در گذشته واقع شده است عفو كرده است و هركس تكرار كند ، خداوند از او انتقام سخت مىگيرد و خداوند توانا و صاحب انتقام است » .
« صيد » هم به معناى مصدر مىآيد ( شكار كردن ) و هم براى اسم مفعول ( حيوانى كه شكار شده است ) مىآيد . در آيهء مباركه منظور معناى دوّم است .
« حرم » جمع حرام است و مصدر مىباشد و بهطور مجاز ، براى كسى كه به احرام حجّ محرم مىشود ، نام قرار داده شده است . در بحث الفاظ خوانديم اگر لفظ