نمايد و در يد هر دو باشد ، احتمال دارد نصفْ تنصيف شود و ربعْ نصيبِ مدعىِ نصف باشد با يمين او به عدم استحقاق ديگرى تمام را ، و يمين ديگرى به استحقاق شامل سه ربع ؛ و احتمال دارد لغويّت يد مدّعىِ تمامْ در زائدِ بر نصف حكماً و خارج بودن از فضاى نصف براى ذو اليد بر نصف ، با يمين او به عدم استحقاق طرف نصف را . و يمين طرف به استحقاق شامل بر نصف . و تقرير صلح در ربع مختلف بحسب دو احتمال ، موافق احتياط است .
14 - اگر تنازع كرد صاحب علو و سافل در صورتى كه مرقات در نهايت خانه است در صحن خانه ، مسلك مشترك مىشود بين آن دو و باقى مختص به صاحب سافل مىشود با يمين هر كدام به استحقاق شامل بر مسلك از صحن خانه تا مرقات به سوى غرفه آن .
نزاع راكب حيوان و گيرندهء لجام آن در ملكيّت
15 - اگر تنازع كرد راكب دابّه و قابض لجام آن در ملكيّت دابّه و موجب اختصاص به يكى از قرائن نبود ، اظهر تخصيص قابض لجام كه قوت يد او غالب است مىباشد پس مقدم است قول او با يمين او .
اختلاف گيرندهء اكثر با اقل در ملكيّت
16 - اگر اختلاف كردند دو قابض ثوب كه يكى در يد او اكثر آن است ، پس اظهر ، تخصيص اكثر است به آن كه در يد او اكثر است و اقل به آن كه در يد او اقل است ، با يمين مناسب هر كدام ؛ لكن بر حسب اتفاق منقول بر تساوى ، احوط صلح است در تمام نصف .
17 - اگر اختلاف كردند لابس ثوبى با قابض آن ، اظهر تقديم قول لابس است با يمين او .
18 - اگر تنازع كردند در عبدى كه در يد آنها است لكن لابسِ ثوبِ يكى از ايشان است با مساوات در سائر خصوصيات ، اظهر تساوى و تنصيف است با يمين هر دو ؛ و لبس ، يدِ مالك لباس نيست .