تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع المسائل ( فارسي ) — صفحة 589

مساهمون:

ص٥٨٩
از آن جمله : ترك انفاق بر او تا بعد از عده ، پس نفقه حمل ، قضاء ندارد ، مثل سائر اقارب ، و نفقه زوجه ، حق مالى است و قضاء دارد . از آنها : نشوز در حال طلاق يا بعد از آن ، كه مطلَّقه مثل زوجه است ، در دَوَران نفقه مدار عدم نشوز ، بخلاف نفقه حمل ؛ و اين ثمره محل تأمل است . از آنها : ارتداد بعد از طلاق ؛ پس نفقه ندارد حامل ، بخلاف حمل . از آنها : صحيح بودن ضمان نفقهء ماضيه براى حامل ، نه حمل . از آنها : سقوط نفقه به موت زوج بنا بر ثانى ، و ساقط نمىشود نفقه حامل به قولى . از آنها : سقوط نفقه به ابراء بعد از طلوع فجر بنا بر نفقه حامل ، و عدم آن بنا بر نفقه حمل . از آنها : استرداد نفقهء روز بعد از تسليم اگر ولد ميّت بود و خارج در اوّل روز بود بنا بر نفقه حمل نه حامل . از آنها : وجوب فطره حامل بنا بر اوّل ، نه دوّم مگر به احتمالى . از آن جمله : اگر عبد ازدواج كرد با حرّه يا امه و مولى شرط انفراد به رقّ ولد كرد ، كه نفقه ولد چون مملوك است ، بر مولى است نه بر زوج ، و نفقه حامل بر مولاى عبد يا بر زوج در كسب او است . و احتياط در آثار مختصّه به نفقهء زوجيّت يا قرابت ترك نشود ؛ اگر چه اظهر سببيّت حمل است نه موضوعيّت براى انفاق واجب .

حاملى كه زوجش وفات نموده

و در حاملى كه زوجش وفات كرده است ، خلاف است ، اظهر عدم استحقاق انفاق است از مالى كه محكوم به ارث است ، پس از مال خود زوجه با ميراث او يا ميراث تقديرى ولد بر او انفاق مىشود ، نه از مال ميّت به نحو اداء حق دائن ، اگر چه مستحب