قابل منع است به سبب مراعى بودن مثل اين حق در حدوث و بقاى به بقاى زوجيّت سابقه .
بقاى ده روزه
17 - اگر در دو بلد دو زن داشت و نزد يكى از آنها ده روز ماند ، پس اگر به جهت قسمت بود و قسمت در ازيد از يك شب جائز بود ، براى دومى هم ده شب لازم است به رفتن به بلد او يا آوردن او در بلد خودش ؛ و اگر امتناع از آمدن بعد از استدعا كرد بدون عذر مسوغ ، حقش ساقط است از حيث تعجيل در اداء ؛ و در سقوط آن از ذمهء زوج تأمل است ؛ و اگر به جهت قسمت نبود و اتفاقى بود يا آن كه قسمت در زائد بر يك جائز نبود ، براى دومى فقط دو روز و نيم قضاء لازم است ، مگر آن كه اصلًا به قصد قسمت نبوده و قسمت ابتدائى را واجب ندانستيم .
به سفر بردن بعضى و مسألهء قسمت
18 - اگر ازدواج كرد با زنى و قبل از دخول به آن قصد مسافرت كرد و قرعه به اسم او خارج شد و با صحبت او مسافرت كرد ، مىتواند بعد از مراجعت ، ايام اختصاصى او را كه سه يا هفت است ايفاء نمايد ، بلكه حق جديده است و ايام سفر از ايام قسمت اختصاصى و غير آن خارج است . و اگر جديده دو زن بودند و يكى را با قرعه مصاحبت كرد ، بعد از رجوع ايام اختصاصى ، هر دو را تأديه مىنمايد ؛ و در قضاء بودن اين ايام تأمل است ، و محتمل است مثل شروع در قسمت براى همه بعد از اين ايام باشد و اگر مسافرت در مقام قسمت براى چهارمى بود و استصحاب غير او نمود ، و يا با او مسافرت كرد و ايفاء حق غير او نمود ، بعد از رجوع ، ايفاء حق چهارمى به عنوان قضاء مىنمايد ، و بعد از آن شروع به قسمت در دور دوّم مىنمايد .