بنا بر صحّت چنين عقدى با چنين شرطى ، كه بر اين تقدير زوجيّت با موت زوج ، كشفِ بطلان آن نمىشود ، بلكه مثل موت زوج در دائم است در احكام مناسبه .
نحوهء تعيين مدت در فرض عدم ذكر مبدأ
اگر ذكر نكرد مبدأ مدت معينه از حيث آخر را ، محمول مىشود بر زمان متصل به عقد ؛ پس اگر استيفاى منفعت به استمتاع نكرد در تمام مدتى كه متصل به عقد است ، بحسب حمل مطلق بر آن ، مستحق تمام مهر است ، مثل صورت تصريح به اتصال . و تنصيف مهر با بينونت قبل از دخول ، مخصوص به هبهء مدت و ابراء و نحو اينها است ، چنان كه گذشت .
عدم وقوع متعه بدون تعيين مدت
و اگر تعيين مدت نكرد و تعيين دفعه نمود ، متعه واقع نمىشود و دائم واقع مىشود به شرطى كه سابقاً ذكر شد در نسيان اجل ؛ و روايات مخالفه ، محمول بر حصول تعيين زمان به قرائن غير لفظيّه است .
و مانعى از شرط دفعه نيست با تعيين مدت و ضبط آن ؛ و در مدت معيّنه ، استحقاق بيش از دفعهء مشروطه ندارد مگر با اذن جديد زن . و همچنين اگر عدد را مقيّد به وقت معيّن نمود و مقيّد را اجل قرار داد ( نه آن كه قيد را و دفعه را شرط قرار بدهد ) پس در حكم عدم تعيين اجل است ، مگر بنا بر فرق بين عدم ذكر اجل و ذكر اجلِ قابل براى زياده و نقصان و التزام به بطلان نكاح در دوّم .
احكام نكاح منقطع
لزوم ذكر مهر
1 - گذشت كه ذكر مهر در متعه شرط صحّت است و به فوات او عقد باطل مىشود ، بخلاف اجل كه با عدم ذكر آن منقلب به دوام مىشود ، به نحوى كه سابقاً ذكر شد .