70 - از خطبههاى آن حضرت است كه در آن درود فرستادن بر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) را تعليم مىدهد
بار خدايا ، اى گسترانندهء زمينهاى گسترده ، و نگاهدارندهء آسمانهاى برافراشته ، و اى آفرينندهء دلها بر اساس فطرت ، چه بدبخت آن و چه خوشبخت آن ، شريفترين درودهايت ، و افزونترين بركاتت را بر محمّد بنده و رسول خدا قرار ده ، رسولى كه ختم كنندهء نبوّت ، و باز كنندهء راههاى بسته ، و آشكار كنندهء حق بر مبناى حق است ، پيامبرى كه خروشهاى باطل را دفع ، و حملههاى گمراهى را شكست ، چنان كه سنگينى رسالتى را كه بر عهده گرفت با قدرت پيش برد .
به امر تو قيام نمود ، و در راه رضاى تو شتافت ، بدون اينكه از پيشى گرفتن بماند ، و در عزمى كه داشت سستى ورزد ، وحى تو را ضبط نمود ، عهدت را حفظ كرد ، بر اجراى فرمانت اقدام ورزيد ، تا آتش دانش خواه را برافروخت ، و راه حق را براى اشتباه كار روشن ساخت ، و دلهايى كه در فتنهها و گناهان غرق شده بود به وسيلهء او هدايت شد ، پيامبرى كه نشانههاى واضح را برپا كرد ، و احكام نورانى را ابلاغ نمود .
او امين درستكار تو ، و خزانهدار دانش سرّىات ، و شاهد تو در روز قيامت ، و برانگيختهات به حق ، و فرستادهات به سوى خلق است . خداوندا ، جايى وسيع در سايهء رحمتت براى او بگشا ، و او را از خير فراوان و اجرى از فضل و كرمت مرحمت فرما . الهى ، بناى او را بر بناى بنا كنندگان فضيلت بلند گردان ، و مرتبهاش را نزد خود گرامى دار ، و نورش را كامل ساز ، و او را در عوض رسالت چنين پاداش ده : شهادتش را مقبول ، گفتارش را پسنديده ، منطقش را عدل ، و سخنش را جدا كنندهء بين حق و باطل قرار ده .
خداوندا ، بين ما و او در جايى كه زندگيش نيك ، و نعمتش بىزوال ، و خواهشهايش برآورده ، و هوسهايش لذّت بخش ،