تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 46

مساهمون:

ص٤٦
حسرت و اندوه بر آن بىخبرى كه عمر نابود شده‌اش بر او حجّت است ، و پايان زندگيش شقاوت ! از خدا درخواست دارم ما و شما را از كسانى قرار دهد كه نعمت آنان را به طغيان نيندازد ، و هدفى آنان را در عبادت پروردگار خود مقصّر نسازد ، و پس از مرگ ندامت و اندوه بر او فرود نيايد . .

63 - از خطبه‌هاى آن حضرت است در توحيد الهى

ستايش خدا را ، كه صفتى از او بر صفت ديگرش پيشى نجسته ، تا اول باشد پيش از آنكه آخر باشد ، و آشكار باشد قبل از اينكه پنهان باشد . هر آنچه غير او به وحدت ناميده شود اندك است . و هر عزيزى غير از او خوار ، و هر قدرتمندى غير او ناتوان ، و هر مالكى غير او مملوك ، و هر عالمى غير او نيازمند به فراگيرى ، و هر صاحب قدرتى غير او گاه توانا و گاه ضعيف ، و هر شنونده‌اى غير او از شنيدن صداهاى آهسته ناشنوا ، و از شنيدن آوازهاى بلند كر ، و از شنيدن صداهاى دور محروم است . و هر بيننده‌اى غير او از ديدن رنگهاى پنهان و اجسام لطيف كور ، و هر آشكارى جز او غير پنهان ، و هر پنهانى جز او غير ظاهر است . موجودات را نه براى تقويت سلطنت خود آفريد ، و نه به خاطر ترس از حوادث روزگار ، و نه براى كمك گرفتن در دفع همتاى پرخاشگر ، و نه براى به دست آوردن نيرو براى پيكار با شريك پر نخوت و مخالف گردنكش ، بلكه همهء آفريده‌ها پرورده شده و بندگانى ذليل و خوارند . در اشياء حلول ننموده تا گفته شود خدا در آنهاست و از آنها دور نگشته تا گفته شود جداى از آنهاست . آفريدن موجودات و تدبير وضع آنان او را خسته و درمانده نكرده ، و نسبت به آنچه آفريده عجزى به او دست نداده ،