تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 365

مساهمون:

ص٣٦٥

336 -

[ وقتى خبر شهادت محمّد بن ابو بكر به او رسيد ، آن حضرت فرمود : ] اندوه ما بر او به اندازهء خوشحالى دشمنان به اوست ، با اين تفاوت كه آنها دشمنى را از دست دادند ، و ما دوستى را .

337 -

و آن حضرت فرمود : عمرى كه خداوند فرزند آدم را در آن معذور داشته شصت سال است .

338 -

و آن حضرت فرمود : آن كه گناه بر او پيروز شد به پيروزى نرسيد ، و كسى كه با بدى غلبه كند در حقيقت مغلوب است .

339 -

و آن حضرت فرمود : خداوند روزى تهيدستان را در ثروت اغنيا واجب نموده ، تهيدستى گرسنه نماند جز با منع ثروتمند ، و خداوند و الا مقام گرسنگى فقيران را از ثروتمندان باز خواست خواهد كرد .

340 -

و آن حضرت فرمود : بىنيازى از عذر ، از عذر موجّه ارجمندتر است .

341 -

و آن حضرت فرمود : كمترين حقّى كه براى خدا بر عهدهء شماست اين است كه به نعمتهايش بر گناه يارى نخواهيد .

342 -

و آن حضرت فرمود : خداوند سبحان طاعت را در وقتى سست اراده‌ها از آن كوتاهى كنند غنيمت زيركان قرار داد .

343 -

و آن حضرت فرمود : حاكمان پاسبانان خداوند در زمين‌اند .

344 -

و آن حضرت در وصف مؤمن فرمود : شادى مؤمن در چهره‌اش ، و اندوهش در دل اوست . از نظر تحمّل وسيع‌ترين موجود ، و از نظر اخلاق متواضع‌ترين مخلوق است . برترى را خوش ندارد ، و خودنمايى را دشمن دارد . اندوهش طولانى ، و همّتش دور دست ، و سكوتش بسيار . و وقتش مشغول ، و سپاس و شكيبايىاش فوق العاده ، و غرق در فكرت خويش ، و نسبت به اظهار حاجت بخيل است ، اخلاقش سهل و آرام ، و برخوردش هموار و نرم ، و وجودش در امر دين از سنگ سخت‌تر ، و نزد حق از برده ذليل‌تر است .