127 -
و آن حضرت فرمود : كسى كه در عمل كوتاهى ورزد دچار اندوه مىشود . آن را كه در مال و جانش سهمى براى خدا نيست برايش راهى به سوى رحمت خدا نمىباشد .
128 -
و آن حضرت فرمود : سرما را در ابتدايش بپرهيزيد ، و از آن در پايانش استقبال كنيد ، كه سرما با بدنها آن گونه مىكند كه با درختان ، ابتدايش مىسوزاند ، و آخرش برگ مىروياند .
129 -
و آن حضرت فرمود : عظمت خالق هستى نزد تو ، آفريده شده را در نظرت كوچك مىكند .
130 -
و آن حضرت وقتى از صفّين بازگشت به گورستان بيرون كوفه نظر كرد و فرمود : اى صاحبان سراهاى وحشتزا ، و مكانهاى بىآب و گياه ، و قبرهاى تاريك ؛ اى خاكيان ، اى غريبان ، اى بىكسان ، اى وحشت زدگان ، شما ما را پيشرويد كه بر ما پيشى جستيد ، و ما شما را پيرويم كه به دنبال شما مىرسيم . اما خانهها : غير شما در آن ساكن شدند ، امّا همسران : ديگران با آنان ازدواج كردند ، اما اموال : همهء آنها تقسيم شد . اين است خبرى كه نزد ماست ، خبر آنچه نزد شماست چيست ؟ پس رو به جانب ياران كرد و فرمود : اگر به آنان اجازهء سخن مىدادند به شما مىگفتند كه بهترين توشه تقواست .
131 -
آن حضرت شنيد مردى به نكوهش دنيا برخاسته ، فرمود : اى كسى كه دنيا را نكوهش مىكنى ، در حالى كه به نيرنگ آن فريفتهاى ، و به اباطيلش گول خوردهاى ، آيا فريفتهء دنيايى و آن را مذمت مىنمايى ؟ ! تو بر گردن دنيا گناه بار مىكنى يا دنيا بر گردن تو ؟ چه زمان دنيا تو را سرگردان كرد يا چه وقتى فريبت داد ؟ آيا به جايگاهى كه پدرانت افتادند و پوسيدند تو را فريفت ؟ يا به خوابگاه مادرانت در زير خاك ؟ چه اندازه به دستهايت به رفع بيمارى اقدام كردى ! و چه بيمارانى را كه مراقبت نمودى ! شفاى آنان را خواهان شدى ، و از طبيبان تدبير علاج آنان را درخواست كردى ، ولى بامدادان دارويت به آنان بهبودى نمىداد ، و گريهات به آنان سودى نمىبخشيد ، ترس تو براى احدى از آنان نفع نداشت ، و دربارهء او آنچه را خواهانش بودى به آن نرسيدى ، و مرگ را به نيرويت از او دفع نكردى . دنيا با وضعى كه براى او پيش آورد وضع تو را هم روشن ساخت ، و با قربانگاه او قربانگاه تو را نماياند .
همانا دنيا سراى راستى است براى كسى كه با آن به راستى برخورد كند ، و خانهء عافيت است براى آن كه آن را فهميد ، و محلّ توانگرى است براى آن كه از آن توشه گرفت ، و جاى پند است براى كسى كه با آن پند گيرد . مسجد عاشقان خدا ، و جايگاه نماز فرشتگان ، و محل فرود آمدن وحى ، و تجارتخانهء اولياء خداست ، كه در آن كسب رحمت كردند ، و بهشت را سود بردند .