تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 336

مساهمون:

ص٣٣٦
دورانديش‌تر ، و موقع حوادث نيرومندترند . و اما ما بنى هاشم از آنچه در دست داريم بخشنده‌تر ، و به وقت بذل جان سخاوتمندتريم . فرزندان عبد شمس در عدد بيشتر و مكارتر و بدكردارترند ، و ما فصيح‌تر و خيرخواه‌تر و خوشروتريم .

121 -

و آن حضرت فرمود : چه اندازه بين دو عمل فاصله است : عملى كه لذّتش از بين برود و زيانش بماند . و عملى كه رنجش پايان پذيرد و اجرش باقى ماند .

122 -

امام دنبال جنازه‌اى مىرفت شنيد مردى مىخندد ، فرمود : گويا مردن در اين جهان را براى غير ما ثبت كرده‌اند ، و انگار حق بر غير ما واجب شده ، و خيال مىكنى مردگانى كه مىبينيم مسافرانى هستند كه به زودى به جانب ما باز مىگردند ، آنان را در قبرهايشان مىنهيم و ارثشان را مىخوريم . گويى ما پس از آنها جاودان خواهيم بود ، كه پند پند دهندگان را از ياد برديم ، و نشانهء هر بلاى سخت و سنگين شديم .

123 -

و آن حضرت فرمود : خوشا به حال كسى كه نزد خود خوار ، و كسبش پاك ، و باطنش شايسته ، و اخلاقش نيكوست ، اضافهء مالش را انفاق مىكند ، و زبان را از پرگويى حفظ مىنمايد ، و شرّش را از مردم دور مىدارد ، و اجراى سنّت پيامبر بر او سخت نيايد ، و به بدعت‌گرايى متّهم نشده است . مؤلف : گروهى از مردم اين كلام و قطعهء قبل از اين را به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت داده‌اند .

124 -

و آن حضرت فرمود : غيرت زن بر شوهرش كفر ، و غيرت مرد بر همسرش ايمان است .

125 -

و آن حضرت فرمود : اسلام را آن‌چنان معنى كنم كه احدى پيش از من به اين صورت معنا نكرده باشد : اسلام همان تسليم بودن ، و تسليم همان باور ، و باور همان قبول كردن ، و قبول كردن همان اقرار ، و اقرار همان ادا نمودن ، و ادا نمودن همان عمل كردن است .

126 -

و آن حضرت فرمود : از بخيل در عجبم كه به فقرى مىشتابد كه از آن مىگريخته ، و ثروتى را از دست مىدهد كه آن را مىجسته ، در دنيا همچون تهيدستان زندگى مىكند ، و در آخرت همچون ثروتمندان به حسابش مىرسند . و از متكبّر شگفت زده‌ام كه ديروز نطفه ، و فردا مردار است . و از آن كه در خدا شك دارد در عجبم در حالى كه آفريده‌هاى خدا را مىبيند . و عجب دارم از كسى كه مرگ را فراموش نموده و حال اينكه مردگان را با چشم مىبيند . و از آن كه زنده شدن در آن جهان را قبول ندارد در شگفتم و حال اين كه ساخته شدنش را در اين جهان مىبيند . و در تعجبم از كسى كه سراى فانى را آباد مىكند ، و خانهء باقى را وا مىگذارد .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 336 | خطب الإمام علي ( ع ) / انصاريان