و به كوشش در كار دنيا مأمور نشدهايم ، ما را در دنيا قرار دادهاند تا به آن آزمايش شويم . خداوند مرا به تو ، و تو را به من آزمايش نموده ، و يكى از ما را بر ديگرى حجّت قرار داده ، با تأويل قرآن به دنبال دنيا دويدى ، و از من خونى را خواستى كه دست و زبانم به آن آلوده نشده ، و تو و اهل شام تهمت ريخته شدن آن را به من زديد ، تا جايى كه آگاهتان جاهلتان را ، و در كارتان از كار افتادگانتان را به جنگ با من برانگيخت .
دربارهء خود تقواى الهى را رعايت نما ، و مهارت را از دست شيطان بيرون كن ، روى خود را به جانب آخرت كه راه ما و توست بگردان .
و بترس از اينكه خداوند به زودى به بلاى كوبندهاى گرفتارت كند كه بنيانت را بردارد ، و دنبالهات را قطع نمايد ، كه من براى تو به خداوند سوگند مىخورم سوگندى كه دروغ را به آن راه نيست ، اگر مقدّرات گرد آورنده من و تو را در پيكار با هم روى در روى قرار دهد ، همواره با تو مىمانم تا خداوند بين ما داورى كند ، كه او بهترين داوران است .
56 - از سفارشهاى آن حضرت است كه به شريح بن هانى سفارش نموده ، هنگامى كه وى را به فرماندهى لشگر به طرف شام فرستاد
خدا را در هر صبح و شام پروا كن ، بر خود از دنياى فريب دهنده بترس ، و در هيچ حال از آن ايمن مشو . و آگاه باش اگر خود را از امور فراوانى كه دوست دارى به خاطر ترس از زيان آن باز نگردانى ، هواهاى نفس وجودت را به بسيارى از زيانها مىكشاند . پس نفس خود را از هوسها مانع شو و باز گردان ، و تندى خشمت را دفع كننده و كوبنده باش .
57 - از نامههاى آن حضرت است به اهل كوفه ، زمانى كه از مدينه عازم بصره بود
اما بعد ، من از جايگاه قبيلهام بيرون شدم ، و از دو حال بيرون نيست يا ستمگرم يا ستمديده ، يا متجاوزم يا بر من تجاوز شده ، در هر صورت من خدا را به ياد كسانى مىآورم كه نامهام به آنان مىرسد كه به جانب من بيايند ، تا اگر نيكوكارم ياريم دهند ، و اگر بدكارم مرا به بازگشت به راه حق وادارند .