تا وقتى كه خورشيد به اندازهء خوابگاه بزى از نصف النهار به جانب مغرب برگردد . و نماز عصر را به جماعت بخوانيد آنگاه كه خورشيد در پارهاى از روز سپيد و جلوهگر است و مىتوان تا غروب كردنش به اندازهء دو فرسخ راه پيمود . و نماز مغرب را وقتى با مردم بخوانيد كه روزهدار افطار مىنمايد ، و حاجى به جانب منى مىرود . و نماز عشا را از وقتى كه سرخى پنهان مىشود تا ثلث از شب با مردم بخوانيد . و نماز صبح را هنگامى بخوانيد كه مرد مىتواند چهرهء دوستش را تشخيص دهد . نمازتان با مردم همچون نماز ناتوانترين آنان باشد ، و در طول دادن نماز عامل به فتنه افتادن مردم نباشيد .
53 - عهدنامهء مكتوب آن حضرت است براى مالك اشتر نخعى - رحمه اللّه - زمانى كه او را به امارت مصر و مناطق تابعهء آن انتخاب نمود ،
و اين برنامه به وقتى بود كه كار حاكم مصر محمّد بن ابو بكر در آشفتگى قرار داشت . اين عهدنامه طولانىترين عهدنامه و از جهت در برداشتن خوبيها جامعترين آنهاست بسم اللّه الرحمن الرّحيم اين فرمانى است كه بندهء خدا امير المؤمنين در پيمانش به مالك بن حارث اشتر زمانى كه او را به فرمانروايى مصر برگزيد دستور داد ، تا مالياتهاى آن را جمع كند ، و با دشمنش جهاد نمايد ، و به اصلاح اهلش برخيزد ، و شهرهايش را آباد سازد .
او را فرمان مىدهد به تقواى الهى ، و مقدّم داشتن طاعت خدا ، و پيروى آنچه را كه خداوند در كتابش از واجبات و سنّتهاى خود امر فرموده ، كه كسى جز به پيروى آنها خوشبخت نمىشود ، و جز به انكار و ضايع نمودن آنها بدبخت نمىگردد ؛ و ديگر آنكه خداوند سبحان را به قلب و دست و زبانش يارى كند ، زيرا خداوند يارى يارى كنندهء خود ، و عزّت آن كس را كه او را عزيز بدارد ضامن شده .
او را دستور مىدهد كه نفس را به وقت خواستههاى نابجا درهم شكند ، و آن را به هنگام سركشىها باز دارد ، كه نفس امر كنندهء به بدى است مگر خداوند رحم نمايد .
اى مالك ، آگاه باش كه تو را به شهرهايى روانه كردم كه پيش از تو فرمانروايانى در آن به عدالت و ستم حكومت كردند ، و مردم به وضع تو به همان صورت مىنگرند كه تو به حاكمان پيش از خود مىنگريستهاى ، و همان را در حقّ تو مىگويند كه تو دربارهء حاكمان گذشتهء مصر مىگفتهاى ؛ شايستگان را به ذكر خيرى كه خداوند بر زبان بندگانش جارى مىكند مىتوان شناخت .