234 - از خطبههاى آن حضرت است دربارهء حكمين و سرزنش اهل شام
شاميان سنگدل و اوباشاند ، و بردگانى فرومايه ، كه از هر طرف جمع شده ، و از دستههاى گوناگون اختيار شدهاند ، از آنانى هستند كه شايسته است دين و ادب را آموزششان دهند ، و يادشان داده و تربيتشان كنند ، و بر آنان قيّم گذاشته و دستشان را بگيرند . نه از مهاجرينند نه از انصار ، و نه از آنان كه خانه و زندگى براى اهل هجرت آماده كردند و به اختيار خود ايمان پذيرفتند .
بدانيد كه شاميان براى خود در حكميت ، نزديكترين فرد را به آنچه دوست داشتند انتخاب كردند ، و شما نزديكترين كس را به آنچه راضى نبوديد برگزيديد . سر و كار شما با عبد اللّه بن قيس ( ابو موسى اشعرى ) است كه ديروز مىگفت : كارزار فتنه است ، چلّههاى كمان را قطع كنيد ، و شمشيرها را در نيام بريد . » اگر در اين گفتار راستگوست پس خطا كرد كه به اختيار خود در ميدان جنگ شركت كرد ؛ و اگر دروغگوست متّهم به كور دلى است .
عمرو عاص را با مشت محكم ابن عباس فرو كوبيد ، و از مهلت ايّام بهره ببريد ، و بلاد دور دست اسلام را در دست خود بگيريد . آيا نمىبينيد كه جنگ را به شهرهاى شما كشيدهاند ، و حيات شما هدف تير دشمن شده است ؟ !
235 - از خطبههاى آن حضرت است در رابطهء با فضائل آل محمّد عليهم السّلام
اينان حيات دانش ، و مرگ جهلند . بردبارى آنان از دانششان ، و آشكارشان از نهانشان ، و سكوتشان از حكمت گفتارشان شما را خبر مىدهد . با حق مخالفت نمىورزند و در آن اختلاف نمىنمايند .
ستونهاى اسلام ، و پناهگاه مردمند . حق به وسيله آنان به جاى اصليش بازگشت ، و باطل از جايگاهش دور شد ، و زبانش از ريشه قطع گرديد . دين را همراه با فراگيرى و عمل درك كردند ، نه فقط از راه شنيدن و روايت كردن ، زيرا راويان دانش فراوانند ، و عمل كنندگان به حق اندك .