تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 214

مساهمون:

ص٢١٤

200 - از سخنان آن حضرت است در گريز از دنيا

اى مردم ، دنيا سراى گذر ، و آخرت خانهء هميشگى است ، از سراى گذر براى خانه دائمى توشه برگيريد ، و نزد آن كه اسرار شما را مىداند پردهء حرمت خود را ندريد ، دلهايتان را از دنيا خارج كنيد قبل از آنكه بدنهايتان را خارج كنند . در دنيا آزموده شده‌ايد ، و براى غير آن به وجود آمده‌ايد . انسان وقتى از دنيا مىرود مردم مىگويند : ( از ثروت ) چه گذاشت ؟ و فرشتگان مىگويند : ( از عبادت ) چه فرستاد ؟ خدا پدرانتان را خير دهد ، مقدارى پيش فرستيد كه در آخرت به سود شماست ، و تمام آنچه را داريد پس از خود به جا نگذاريد كه به زيان شماست .

201 - از سخنان آن حضرت است كه ياران خود را در بسيارى از اوقات به آن پند مىداد

خدا شما را رحمت كند ، مجهّز شويد كه شما را براى كوچ كردن دعوت كرده‌اند ، ميل ماندن در دنيا را كم كنيد ، و با توشهء شايسته‌اى كه داريد به سوى خدا باز گرديد ، كه پيش روى شما گردنه‌اى سخت ، و منازلى ترسناك و هول‌آور است ، كه چاره‌اى از ورود به آن و وقوف در آن نداريد . بدانيد مرگ به طور جدّى ديدهء خود را به سوى شما دوخته ، گويا به چنگالهايش كه در شما فرو رفته دچار هستيد ، و امور شديد و عظيم و سنگين و طاقت فرسا بر شما حمله آورده . پس پيوندهاى دنيا را از خود قطع كنيد ، و به توشهء تقوا پشت خود را قوى گردانيد . [ در گذشته نيز ( خ 83 ) قسمتى از اين سخن با اختلاف در روايت گذشت . ]

202 - از سخنان آن حضرت است كه بعد از بيعت طلحه و زبير به آنها فرمود ، و آنان از اينكه حضرت آنها را طرف مشورت قرار نداده و در امور حكومت از آنها يارى نجسته شكايت داشتند .

براى چيزى اندك خشم گرفتيد ، و فراوان را واگذاشتيد .