تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢
آنگاه نماز همراه زكات ، براى اهل اسلام وسيلهء قرب به خدا قرار داده شده ، كسى كه زكات را از روى رغبت ادا كند براى او كفّارهء از گناه ، و مانع و سپر عذاب خواهد بود . انسانى كه زكات مىپردازد نبايد خاطر به آن مشغول سازد ، و به اين علّت اندوهى به دل راه دهد ، زيرا كسى كه آن را از روى بىميلى بپردازد و به اجرى كه از خود زكات برتر است اميد داشته باشد به سنّت پيامبر جاهل است ، و در بردن پاداش مغبون ، و در عمل گمراه ، و حسرتش در پيشگاه حق طولانى خواهد بود . سپس اداء امانت است ، آن كه امين نيست زيانكار است . امانت بر آسمانهاى برافراشته ، و زمين‌هاى گسترده ، و كوههاى بلند و استوار عرضه شد ، در حالى كه درازتر و پهن‌تر و بلندتر و بزرگتر از آنها نبود . و اگر چيزى به خاطر طول و عرض و يا قدرت و عزّت از قبول امانت امتناع مىورزيد هر آينه آسمان و زمين و كوه بود ، امّا از عقوبت ترسيدند ، و آنچه را كه موجود ضعيف‌ترى چون انسان به آن نادان بود درك كردند « انسان ستمكار و نادان است » . آنچه بندگان در شب و روز خود انجام مىدهند بر خداوند پاك مخفى نيست ، به كار پنهان عباد آگاه و به علمش بر آن محيط است ، اعضاى شما شاهدان خدا بر شما ، و اندامتان لشگر حق ، و درونتان جاسوسان الهى هستند ، و خلوتهاى شما براى او آشكار است .

197 - از سخنان آن حضرت است دربارهء معاويه

به خدا قسم معاويه زيرك‌تر از من نيست ، ولى او خيانت مىورزد و گناه مىكند ، و اگر غدر و مكر نكوهيده نبود من از زيرك‌ترين مردمان بودم ؛ ولى هر نيرنگى معصيت است ، و هر معصيتى نوعى كفر است ، و هر نيرنگ بازى را در قيامت نشانه‌اى است كه به آن شناخته مىشود . سوگند به خدا كه من با مكر و حيله غافلگير نمىشوم ، و با شدّت و سختى ناتوان نمىگردم .

198 - از سخنان آن حضرت است در پايدارى در راه حق

اى مردم ، در راه هدايت از كمى اهل آن وحشت نكنيد ،