تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 210

مساهمون:

ص٢١٠
بنا بر اين اركانش پا برجا ، بنايش رفيع ، برهانش نورانى ، شعله‌اش فروزان ، سلطنتش شكست ناپذير ، و نشانه‌اش بلند ، و ستيز با آن غير ممكن است . پس اسلام را محترم داريد و از آن پيروى نماييد ، و حقّش را ادا كنيد ، و آن را در جايگاه خود قرار دهيد . آنگاه خداوند محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - را به حق برانگيخت وقتى كه دنيا به سپرى شدن نزديك شده ، و آخرت روى آورده ، و سرسبزى دنيا پس از روشنى تاريك ، و اهلش را در مشقّت قرار داده بود ، آن زمان كه بستر دنيا ناهموار ، و آمادهء نابودى و نيستى بود . زمانش رو به پايان ، و نشانه‌هاى زوالش نزديك شده بود ، آن زمان كه اهل دنيا رو به نابودى ، و حلقه‌اش رو به شكسته شدن ، و ريسمانش رو به پاره شدن ، و نشانه‌هايش رو به كهنه شدن ، و عيب‌هايش رو به مكشوف شدن ، و درازى مدّتش رو به كوتاه شدن مىرفت . خداوند پاك آن حضرت را تبليغ كنندهء رسالت ، و وسيلهء كرامت امّت ، و بهار اهل زمان ، و بلندى مرتبت ياران ، و شرف هوا خواهان خود قرار داد . سپس قرآن را بر او نازل كرد ، نورى كه چراغهايش خاموش نمىشود ، و چراغى كه افروختگىاش كاهش برنمىدارد ، و دريايى كه قعرش درك نمىگردد ، و راهى كه حركت در آن گمراهى ندارد ، و شعاعى كه روشنى آن تاريك نمىشود ، و جدا كنندهء حق و باطلى كه برهانش خاموشى ندارد ، و ساختمانى كه پايه‌هايش ويران نگردد ، و دارويى كه بيم بيماريهاى آن نمىرود ، و بلند مرتبه‌اى كه يارانش را شكست نرسد ، و حقّى كه مددكارانش دچار شكست نشوند . قرآن معدن ايمان و ميان سراى آن ، چشمه‌هاى دانش و درياهاى آن ، باغهاى عدل و داد و حوضهاى آن ، پايه‌هاى اسلام و اساس آن ، واديهاى حق و دشت‌هاى سرسبز آن است ، دريايى است كه آب برداران آبش را تمام نكنند ، و چشمه‌هايى است كه آبكشان آب آنها را به آخر نرسانند ، و آبشخورهايى است كه واردان از آن كم ننمايند ، و منازلى است كه مسافران راهش را گم نكنند ، و نشانه‌هايى است كه از چشم راهروان پنهان نماند ، و تپّه‌هايى است كه روندگان از آنها نگذرند .