من از وعدهء خدا و حجّت او سخن مىگويم ، خداى تعالى فرموده : « آنان كه گفتند پروردگار ما اللّه است ، سپس استقامت ورزيدند ، فرشتگان بر آنان فرود مىآيند كه نترسيد و محزون نباشيد ، و شاد باشيد به بهشتى كه وعده داده مىشديد » .
شما گفتيد پروردگار ما خداست ، پس بر كتاب خدا و بر طريق فرمان او ، و بر راه شايستهء بندگيش استقامت ورزيد ، و از آن طريقه بيرون نرويد ، و بدعت در آن مگذاريد ، و با آن مخالفت نورزيد ، زيرا آنان كه از راه بيرون شوند در قيامت به خداوند راه نيابند .
از شكستن و دگرگون كردن اخلاق پسنديده بر حذر باشيد ، و زبان را يكى كنيد ، مرد بايد زبان خود را ضبط كند ، زيرا زبان نسبت به صاحبش چموش است .
به خدا سوگند بندهء با تقوايى را نمىبينم كه تقوايش او را سود دهد مگر آنكه زبانش را حفظ كند قطعا زبان مؤمن پشت قلب او ، و دل منافق پشت زبان اوست ، زيرا مؤمن چون بخواهد سخنى گويد دربارهء آن در دل خود انديشه نمايد ، اگر خير باشد آشكارش كند ، و اگر شر باشد نهفتهاش دارد . و منافق هر چه به زبانش آيد بگويد ، نمىفهمد چه سخنى براى او سودمند و كدام گفتار براى او زيانآور است .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « ايمان بندهاى استوار نمىشود مگر دلش استوار شود ، و دلش استوار نمىگردد مگر زبانش استوار شود » . پس هر يك از شما بتواند خدا را ملاقات كند در حالى كه دستش از خون و مال مسلمين پاك ، و زبانش از هتك آبروى آنان سالم باشد بايد چنين كند .
بندگان خدا ، بدانيد قطعا مؤمن در امسال حلال مىداند آنچه را سال اول حلال دانسته ، و اين سال حرام مىداند آنچه را سال نخست حرام مىدانسته ، بدعتى كه مردم پايهگذارى كردهاند چيز حرام را بر شما حلال نمىكند ، بلكه حلال همان است كه خدا حلال كرده ، و حرام همان است كه خدا حرام نموده .
به تحقيق امور را تجربه كرده و خوب آزمايش نمودهايد ، و از اوضاع گذشتگان پندتان دادهاند ، و براى شما مثلها زدهاند ، و به آيينى واضح دعوت شدهايد ، از شنيدن دعوت كر نمىشود مگر بىگوش ، و از ديدن آن كور نمىشود مگر بىچشم ، آن كه خداوند از آزمايشها و تجربهها سودش نرساند به موعظهء ديگر سود نمىبرد ، و او را از پيش رو و آشكارا كوته فكرى در آيد
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 163
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٦٣