و از پردههاى غفلت بيرونشان نمود ، رو به آخرت آرند كه به آنان پشت كرده ، و پشت به دنيا كنند كه به آنها رو آورده ، از آنچه از مرادهاى خود در دنيا يافتند نفع نبردند ، و از آرزوهايى كه به آن رسيدند بهره نگرفتند .
من شما و خودم را از مثل اين حالت مىترسانم . بايد هر انسانى از وجود خود بهرهمند گردد ، كه بينا كسى است كه شنيد و انديشه كرد ، و نظر كرد و بصير شد ، و از عبرتها پند گرفت ، سپس در راه روشن حركت كرد ، او در آن راه از افتادن در مواضع تباهى ، و قرار گرفتن در مراحل گمراهى اجتناب مىكند ، و گمراهان را به زيان خود با بيراهه رفتن نسبت به حق ، و تحريف در گفتار ، يا ترس از راستگويى يارى نمىنمايد .
پس اى شنونده ، از مستى خود به هوش آى ، و از خواب غفلت بيدار شو ، و از شتاب خويش بكاه ، و در آنچه از زبان پيامبر امّى صلّى اللّه عليه و آله به تو رسيده و از آن چارهاى نيست و گريزى ندارد به دقت بينديش ، و با كسى كه مخالف با روش رسول خداست و به جانب ديگر روى آورده مخالفت كن ، و او را با آنچه كه براى خود پسنديده واگذار ، ناز و فخر را رها كن ، و از مركب كبر فرود آى .
قبرت را كه گذر تو بر آن است ياد كن . همان گونه كه عمل مىكنى جزا داده مىشوى ، و همان كه مىكارى درو مىنمايى ، و آنچه امروز پيش مىفرستى فردا بر آن وارد مىشوى .
پس جاى پايى براى خود مهيّا نما ، و براى فردايت توشهاى پيش فرست . اى شنونده ، بترس بترس ؛ و اى بىخبر ، بكوش بكوش ، كه « احدى بهتر از انسان آگاه تو را آگاه نمىكند » .
از جمله احكام حتمى خداوند در كتاب حكيم كه بر آن جزا مىدهد و عذاب مىنمايد ، و به خاطر آن خشنود مىشود و خشمگين مىگردد از دنيا رفتن بنده است بدون دريافت بهرهء آخرتى هر چند خود را در عمل به زحمت انداخته ، و كارش را خالص نموده ، در حالى كه خداوند را به خصلتى از اين خصال ملاقات كند و توبه ننموده باشد : در عبادتى كه خداوند بر او واجب نموده شريك براى خدا قرار دهد ، يا به سبب كشتن بىگناهى آتش خشم خود را فرو نشاند .
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 134
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص١٣٤