بر خدا ، و مىگويم خدا مرا بس است و كافى است ، مىشنود خدا صداى كسى را كه او را خواند ، براى من وراى خدا و وراى شما اى سرورانم سرحدّى نيست ، آنچه پروردگارم خواست شد ، و آنچه نخواهد نمىشود ، جنبش و نيرويى نيست جز به خدا شما را به خدا مىسپارم ، و خدا اين زيارت را آخرين زيارت من از شما قرار ندهد ، بازگشتم ، اى آقاى من اى امير مؤمنان و مولاى من ، و تو اى ابا عبد اللّه اى سرور من و سلامم بر شما پيوسته باد ، تا شب و روز پيوسته است ، اين سلام به شما رسنده است ، نه اينكه سلامم از شما پوشيده باشد اگر خدا خواهد ، و از او مىخواهم به حق شما اينكه بخواهد آن را و انجام دهد ، زيرا او ستوده و بزرگوار است ، اى دو سرورم از نزد شما بازگشتم ، در حال توبه و سپاس براى خدا ، و شكرگذارى و اميدوار به اجابت ، بدون يأس و نااميدى ، درحالىكه بازگردنده و بازگشت كننده و رجوع كننده به سوى زيارت شمايم ، نه روگردان از شما ، و نه از زيارتتان ، بلكه رجوع كننده و بازگشت كنندهام اگر خدا بخواهد ، و جنبش و نيرويى نيست جز به خدا ، اى آقايانم به سوى شما و زيارتتان رغبت نمودم ، پس از آنكه اهل دنيا نسبت به شما و زيارتتان بىرغبت شدند ، خدا مرا از آنچه در زيارت شما اميد و آرزو كردم نااميد نسازد به درستى كه او نزديك و پاسخدهنده است .
سيف بن عميره مىگويد : به صفوان گفتم : علقمة بن محمّد ، اين دعا را براى ما از حضرت باقر عليه السّلام روايت نكرد ، بلكه همان زيارت را حديث كرد . صفوان گفت : با سيّد خودم امام صادق عليه السّلام به اين مكان وارد شدم ، آن حضرت زيارت بجا آورد ، مثل آنچه را كه ما بجا آورديم ، و دعا كرد به اين دعا هنگام وداع ، پس از اينكه دو ركعت نماز بجا آورد ، چنانكه ما نماز
مفاتيح الجنان (فارسى) — صفحة 714
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٧١٤