اين سرزمين از نظر دارا بودن اسب ، گاو و گوسفند ، از شهرت بسزايى برخوردار بوده است و آب و هواى اين كشور ، گرم و بسيار خشك مىباشد .
جمعيّت اين سرزمين ، در حدود يك ميليون و ششصد هزار نفر است و مساحت آن كمتر از هشتاد هزار ميل مربع نمىباشد . پايتخت آن « مسقط » يا مسكت بوده كه داراى جمعيتى در حدود 25 هزار نفر مىباشد ، فاصلهء ميان اين شهر و شهر مكه ، بيش از دو هزار كيلومتر است و داراى بندر كوچكى است كه كشتىها در كنار آن پهلو مىگيرند .
ساكنين آن به دو گروه تقسيم مىشوند : بدوىها يا چادر نشينان - كه اين گروه همواره به دنبال چهارپايان خود از اين سوى به سوى ديگر در حركت بوده و اغلب آنان از عرب عدنانيه به شمار مىآيند - ديگرى « عمانيها » - كه از فرهنگ نسبتاً بالاترى برخوردار هستند و از شهرنشينان به شمار مىآمدند و اغلب آميزهاى از هنديها و ايرانيان و بلوچها و عرب و سياهان زنگى تشكيل گرديدهاند . -
مردمان عمان ، داراى مذهب « اباضيه » بودند كه اين مذهب منسوب به « عبداللَّه بن اباض مرّى » - ( از مرّىهايى كه در طرابلس غرب بوده ) - است . لازم به ذكر است ، مرّى كه عبداللَّه به دو منسوب مىباشد ، در سال 152 هجرى بر افريقيه شمالى مسلط شد و ادّعاى خلافت در آن را نمود .
عمان ، در آغاز تابع حكومت « تبّعيان » بود كه در دوران رسول خدا صلى الله عليه و آله اسلام آوردند ؛ اين سرزمين ، همواره پناهگاهِ خوارج بود و اينان از بيم خلفاى بنى اميّه و عباسيان به علت دورى از دسترس خلفا ، بدان پناه مىآوردند . بازرگانان عمانى بوسيله كشتى از جزاير موجود در اقيانوس هند مانند ؛ جاوه ، سوماترا و ديگر ساحلهاى افريقاى شرقى در رفت و آمد بودند . اين برخوردها موجب مىگرديد تا آثار بتپرستى را از ميان آنان محو كرده و دين مبين اسلام را به آنها عرضه نمايد . رفت و آمد عربها بدان جزيرهها و شبنشينى مسلمانان با آنان ، آنچنان مؤثر گرديده بود كه مسلمانان همواره از مقام و منزلتى و الا برخوردار گرديده بودند .
در سال 1508 ميلادى ، پرتغاليها بر سواحل عمان دست يافتند و مسقط را پايگاهى
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 66
مساهمون: انصارى
ص٦٦