تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 242

مساهمون:

ص٢٤٢
اسارت درآورند به طورى كه سايرين به سوى مكه گريختند . پس « عبداللَّه بن حجش » كاروان شتران را به سوى مدينه به حركت درآورد . هنگامى كه بر رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد شدند ، حضرت فرمود : « واللَّه ما امرتكم بقتال فى الشهر الحرام » يعنى به خدا قسم دستور نداده بودم كه در ماه حرام با آنان جنگ نماييد » هنگامى كه اين مطلب به آگاهى قريش رسيد . گروهى را به سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله گسيل داشته و به حضرت عرض كردند : آيا جنگ در ماه‌هاى حرام جايز است ؟ پس اين آيه شريفه در تحريم جنگ و خونريزى در ماه‌هاى حرام نازل گرديد ، بعد از آن اين آيه نازل گرديد
فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ
« 1 »
.
همواره قبايل عرب پيش از حج كنار هم جمع مىگشتند : ساكنين شمال در بدر ، مَجنه در « مَرّ الظهران » كه در فاصلهء يك منزلى از شمال غربى مكه قرار داشت ، گرد هم مىآمدند . ساكنين جنوب در « ذى المجار » كه در يك منزلى از عرفات از سوى جنوب شرقى آن واقع گرديده است و ساكنين شرق در عكاظ : ميان « قرن المنازل » و « طائف » كه فاصلهء آن از مكه دو منزل ( در حدود يك صد كيلومتر ) مىباشد ، جمع مىگرديدند . عرب‌ها پانزده سال پس از واقعهء « فيل » ، اين نقاط را به عنوان بازارى براى خود قرار دادند كه تا سال 129 هجرى همچنان ادامه داشت و از اين پس آنان به دو بازار عرفات و مكه اكتفا نمودند . بنابراين بازارهاى ياد شده به عنوان مراكزى براى رد و بدل كردن اموال تجارتى و همچنين كنگره‌اى ادبى وفرهنگى به‌شمار مىرفت و به اين‌ترتيب تصور مىكنم كه شما هم مانند من بر اين عقيده باشيد كه عرب يكى از پيشتازان در اين مطلب بوده و در اين ميان گوى سبقت را چندين قرن پيشتر از حكومت‌هاى پيشرفته ربوده است . آرى در اين رهگذر مىتوان اقرار نمود كه يونانيان با تشكيل اجتماعاتى در
) semusdnmyG (
جهت انجام مسابقات ورزشى به ويژه مسابقات المپيك كه از قرن هشتم پيش از ميلاد به وجود آمده بود و داراى تاجى بودند كه به آن تاج المپيك گفته مىشد و به قهرمان اين مسابقات اهدا مىگرديد ، در اين باره پيش تاز از ديگران بودند . آنان اين مسابقات را به منظور تربيت جسمى جوانان و آمادگى آنان براى جنگجو
هامش
( 1 ) . توبه ، 5