كه « عبداللَّه بن سعود » را در آنجا در محاصره قرار داد و در ذىالقعده سال 1233 هجرى پس از جنگ سختى بر وى دست يافت و « عبداللَّه بن سعود » امير وهّابيان را به همراه تعداد بسيارى از فرزندان و خانواده و اطرافيانش دستگير نمود ؛ پس از آنكه شهر آنان را به ويرانى كشانيده بود همگى را به سوى مصر حركت داد . هنگاميكه خبر اين پيروزى به محمدعلى رسيد دستور داد قاهره را آذين كردند و نيز فرمان داد توپخانهها هزار توپ شليك نمايند . كاروان « ابن سعود » و همراهان او در آغاز ماه محرم سال 1234 هجرى به قاهره وارد شدند . ابن مسعود را در كاروانى عظيم وارد شهر كردند و محمدعلى نيز در روز دوّم ، وى را با احترام در كاخ « شبرا » به حضور پذيرفت .
ابن سعودِ وهّابى در اين هنگام صندوق كوچكى را كه باقيماندهء جواهرات در آن بود و پدرش از حجرهء شريف نبوى ، به يغما برده بود ، همراه سه جلد قرآن نفيس كه با جواهرات گران سنگى تزيين گرديده بود و نيز سيصد قطعهء بزرگ لؤلؤ و قطعهاى بزرگ از زمرّد را به محمدعلى تقديم نمود . پس از آن « عبداللَّه بن مسعود » به آستانه ( استانبول ) منتقل گرديد و در آنجا بر دروازهء « باب همايون » به دار آويخته شد . در اين سال « ابراهيم پاشا » حج بجاى آورد و به مصر بازگشت و هنگام مراجعت او هفت روز تمامى مردم شهر در جشن و چراغانى و آذين به سر بردند . بنابراين از آن پس سرزمين حجاز از شمال تا جنوب آن به زير فرمان « محمدعلى » درآمد .
پس از اين آل سعود تصميم گرفتند كه « نجد » را به تصرف خود درآورده و بعد از ويرانى مركز حكومتشان بدست « ابراهيم پاشا » ، اين مكان را مركزى براى حكومت خود قرار دهند ؛ در اين هنگام بزرگ آنان ، « فيصل بن تركى » عموزاده « عبداللَّه بن مسعود » بود ؛ هنگاميكه قدرتى به دست آوردند ، محمدعلى از آنان بيمناك شد و در سال 1253 هجرى « خورشيد پاشا » را به سوى آنان فرستاد . او پس از جنگهاى متعدّدى كه با وهّابيان داشت ، سرانجام بر « درعيه » دست يافت و در سال 1254 هجرى ، فيصل را به همراه تعداد بسيارى از آل سعود دستگير نموده و به سوى مصر گسيل داشت . پس از او امارت به دست « خالدبن سعود » رسيد ، ليكن « عبداللَّه بن ثنيان » بر او خروج كرد و امارت را از دست وى خارج نمود . اين مطلب به اطلاع فيصل رسيد در حالى كه در قلعه مصر زندانى
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 203
مساهمون: انصارى
ص٢٠٣