اينگونه به او دعا مىكردند : « صاحب مكّه و عبيدها ، واليمن و زبيدها ، و مصر و صعيدها ، والشام و صناديدها ، والجزيره و وليدها ، سلطان القبلتين ، وربّ العلامتين ، وخادم الحرمين الشريفين ، المحترمين : الملك الكامل خليل أميرالمؤمنين » .
نخستين شخص از پادشاهان يمن كه در آن دوران حكومت خود را مستقل گردانيد ، « نورالدين بن عمر بن على بن رسول » بود كه از سوى ملك الكامل پادشاه مصر تعيين گرديده بود وى از اين پس خود را « الملك المنصور » ناميد .
حكومت مكّه همچنان بدين منوال و در اين گيرودار بود تا اينكه ولايت آن در سال 667 هجرى به شريف « أبى نمى بن حسن بن على بن قتاده » رسيد . وى خطبه را به نام « بيبرس » پادشاه مصر خواند و او را به مكّه دعوت كرد كه نامبرده هم قبول كرد و در همان سال حج گزارد . ابونمى همچنان امارت مكّه را به عهده داشت تا اينكه سرانجام ميان او و سربازان مصرى اختلاف افتاد و به جنگهايى منتهى گرديد كه وى در پايان سال 701 هجرى به نفع دو فرزندش « حميضه » و « رميثه » از امارت كنار رفت ؛ ليكن برادر آنها « ابوالغيث بن ابى نمى » بر آن دو غلبه كرد و امارت را بدست گرفت .
در دوران ولايت « ابوالغيث » ، در سال 712 هجرى سلطان « ناصرمحمد بن قلاوون » حج بجاى آورد . امارت همچنان در دست ابن قلاوون بود تا اينكه سرانجام در سال 714 هجرى برادرش « حميضه » بر او غلبه كرد و او را به قتل رسانيد . سپس در ضيافتى برادران خود را دعوت كرد و جسد بريان شدهء او را به نمايش گزارد در حالى كه بر سر هر يك از آنان غلامى با شمشير و آماده ايستاده بود .
وى امير مكّه بود تا اينكه در سال 718 هجرى برادرش « رميثه » بر او غلبه كرد و « حميضه » از بيم جان خويش از مكّه گريخته و در حال گريز درگذشت .
ارتش مصر به مكّه يورش آورد و « رميثه » را دستگير كرد و به پادشاه مصر « ملك ناصر » تحويل داد . وى شريف « عطيفة بن أبى نمى » را جايگزين رميثه گردانيد . ملك ناصر در سال 722 هجرى رميثه را آزاد كرد و او را به همراه برادرش در ولايت مكّه شريك كرد . سپس « عطيفه » به مصر عزيمت نمود و در سال 743 هجرى در آن جا درگذشت . « رميثه » به تنهايى امير مكّه بود تا اينكه « ملك الكامل شعبان » پادشاه مصر در
الرحلة الحجازية ( سفرنامه حجاز ) ( فارسى ) — صفحة 181
مساهمون: انصارى
ص١٨١