خديجه عليها السلام ، گنبد وآرامگاه حضرت « آمنهءبنت وهب » عليها السلام « 1 » مادر گرامى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، ديده مىشود كه در كنار آن ، مزار « محمد بن عون » وجود دارد و بر روى آن مقصورهاى قرار دادهاند .
در شمال آرامگاه حضرت خديجه ، گنبد آرامگاهِ حضرت ابوطالب - عموى پيامبر صلى الله عليه و آله ديده مىشود كه در كنار آن گنبد جَدّ پيامبر صلى الله عليه و آله - عبدالمطلب - قرار دارد ؛ اين دو گنبد در سال 1325 هجرى تجديد ساختمان گرديده است . در كنار اين جايگاه ، قبر « عبداللَّه بن زبير » قرار دارد كه پيش از اين ، داراى گنبد بوده است ولى « شريف عون الرفيق » به هنگام منهدم كردن گنبدها و آرامگاهها ، اين گنبد را نيز از ميان برداشت و پس از آن گنبد ديگرى جايگزين آن نگرديده است . در اين قبرستان ، « ابوجعفر منصور » خليفه عباسى نيز مدفون مىباشد ، وى در سال 158 هجرى به قصد حج به اين ديار عزيمت نمود و در آنجا درگذشت و جسد او را در قبرستان « معلى » دفن نمودهاند كه از محلِ دقيق آن اطلاعى در دست نمىباشد . مزار تعداد فراوانى از صحابه و تابعين و نيكان نيز در اين قبرستان قرار دارد كه درود بى پايان پروردگار بر تمامى آنان باد .
از مكانهاى زيارتى ديگر مكه ، « مسجد الجِّن » ، « مسجد الرايه » ، « مسجد الاجابة » ، « مسجد البيعة » ، « مسجد ابوبكر » ، « مسجد عمر » و سپس كوه « ابوقبيس » است كه « مسجد بلال » در آن جا قرار دارد و همچنين مسجد « شق القمر » و « زاويهء سنوسى » « 2 » - كه در حجاز
هامش
( 1 ) ياقوت در معجم خود اين گونه ذكر كرده است : آمنه بنت وهب ، مادر پيامبر صلى الله عليه و آله در « ابواء » دفن گرديدهاست . اين محل يكى از بخشهاى وابسته به مدينه به شمار مىآيد و فاصلهء ميان آن وحُجفه كه در امتداد مدينه واقع است ، بيست و سه ميل مىباشد .
علت دفن وى در آن جا اين است كه حضرت عبداللَّه ، پدر رسول خدا صلى الله عليه و آله چون به سوى مدينه حركت ميكرد و در راه ، در آن محل وفات نمود . حضرت آمنه همه ساله به زيارت مزار او به مدينه سفر مىكرد و هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به سن شش سالگى رسيد آمنه به همراه عبدالمطلب و امّ ايمن در حالى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را در بغل داشت به مدينه آمد و در راه مراجعت از مدينه به سوى مكّه ، در « ابواء » درگذشت و در همان نقطه مدفون گرديد .
( 2 ) . مكيان غالباً پيرو طريقت سنوسى مىباشند . برخى ديگر پيرو طريقت ديگرى بنام « رشديه » بودند كه ازاتباع و پيروان « شيخ ابراهيم رشيدى » به شمار مىآيند .
« ادريسيه » از پيروان « احمدبن ادريس » و « مرغنيه » طريقتى ديگر است كه در ميان مردم سودان و مصر نيز داراى پيروان زيادى مىباشد .