معروفترين ييلاق طائف ، « شبرا » نام داردكه به اشرافِ خانوادهء « عون » متعلق مىباشد كه شريف « عبداللَّه پاشا » آن را احداث كرده و نام شبراى مصر را بر آن نهاده است . از ديگر ييلاقهاى اين منطقه ، باغهاى « مثناة » است كه به خانواده شريف « غالب » تعلق دارد و از بهترين باغهاى طائف بهشمار مىآيد كه هلو و انگور آن بهترين ميوهها و نيز آب آن از گواراترين آبهاى آن منطقه بوده و شهرت بهسزائى دارد .
طائف داراى دو راه است : « طريق القافله » « 1 » يا راه كاروان كه در فاصله 36 ساعتى از مكّه قرار دارد و « طريق البِغال » « 2 » يا راه قاطرها كه بر بلنديهاى رشتهكوههاى « كرا » واقع شده است ، در فاصلهء هيجده ساعتى از مكّه قرار گرفته است .
شهر طائف « 3 » به دارا بودن آبوهواى نيكو ، معروف است و در اين سرزمين بهتر از آبوهواى آن شهر وجود ندارد البتّه به استثناى كوه « هدى » كه در فاصلهء سه ساعتى از مكه قرار گرفته است . مردمان اين منطقه به زيبايى خلقت و لطافتِ پوستشان معروف بودهاند كه اين مطلب را به تأثير آشاميدن از آب رودى كه در آن شهر جريان داشته و به « معسل » معروف بوده نسبت مىدهند و در شيرينى اين آب بسيار مبالغه مىكنند .
آرامگاه دو بزرگوار ؛ « طاهر » و « طيّب » ، فرزندان رسول خدا صلى الله عليه و آله درطائفاست . همچنين
هامش
( 1 ) مكه . بئر البارود ( در شمال منى ) ، وادى يمامه ، سولة ( كه آغاز بازار عكاظ در جاهليت بوده ) نبيه ، قدير ، ام حمض ، الجيم ( القيم ) ، طائف .
( 2 ) مكه ، منى ، عرفات ، وادى سمار ، وادى نعمان ( كه از آن مجراى چشمه زبيده آغاز مىگردد ) قهوة شدار ، وادى خريف الرأس ، ابوحراجل ، الكر ، مجمع الدروب ، عين المعسل الهدى ( در كوه هدى كه ميمونهاى كوچك فراوانى بههمراه حيوانات درنده ازقبيل شير و غيره در آنجا وجود دارد ، ) وادى محرم ( كه اين نقطه ميقات مردمان شرق و يمن و حضرموتىها و عمانىها است ) ، بئر العسكر ، طائف
( 3 ) شهر طائف داراى حصارى است كه تعدادى برج در آن ساخته شده است كه مهمترين آنها قلعهاى استكه از سوى « عثمان مضايفى » عامل وهابيان در طائف بنا گرديده است ؛ در اين قلعه ، زندانيان و تبعيدشدگانِ رجال دولت عليه ( عثمانى ) زندانى مىگرديدند . مهمترين شخصى كه در دوران سلطان عبدالحميد ( عثمانى ) در آن زندانى شد و سپس درگذشت ، شيخالاسلام « خيراللَّه افندى » بود كه فتواى خلع سلطان عبد العزيز را صادر نموده بود و « محمود پاشا داماد » ، دامادِ سلطان عبدالعزيز و « احمد مدحت پاشا » معروف به پدر قانون . اين دو در كنار هم در محلى كه در خارج از حصار شهر كه بنام « مجزره » بوده و به فاصله كمى از آرامگاه عبد اللَّه بن عباس دفن شدهاند . اخيراً گنبد با عظمتى در سال 1327 هجرى بر اين دو قبر ساخته شده و زمين آرامگاه آنان به فرشهاى ارزشمندى پوشانيده شدهاند .