اين ويژگى در ماه رمضان بيشتر نمايان مىگردد ، به طوريكه سفرههاى متنوّع خويش را پس از نماز مغرب در مسجدالحرام پهن مىكنند و همگان را بر آن دعوت مىنمايند . بعدها اين سُنّت را « عون رفيق پاشا » منسوخ نمود ؛ زيرا اين رفتار موجب آلودگى مسجد مىشد ، در صورتى كه شرع ما را به نظافت و خوشبوكردن مساجد توصيه نموده است . اين آلودگى مسجد همواره وجود داشت تا بدان حدّ كه حتّى حشرات و گربهها و ديگر حيوانات را به مسجد مىكشاند ! « 1 »
از ديگر سنّتهاى مكّيان ، بوسيدن كودكان است كه بر هرگونهاى از صورت طفل سه بوسه مىزنند . زنان مكّى غالباً ، عادت به كشيدن قليان دارند و با صداى بلند نيز صحبت مىكنند ؛ هنگام رفتن بهبازار ، پيراهنهاى بلند وگشادى بهرنگ سياه برتن كرده و بر صورت خويش ، پوششى كلفت از پارچه مىآويزند كه دو سوراخ در آن تعبيه شده و در برابر چشمان آنان قرار دارد و دراينحال بيشتر كفشهاى ضخيم و زردرنگ به پاى دارند .
شاديها و سوگواريهاى آنان در نهايت سادگى صورت مىگيرد . ازجمله عادات آنان در مجالس عروسى ، اين است كه از زنان و مردان فاميل و دوستان خود دعوت مىكنند ، مردان در جايگاهى بيرون از خانه مىنشينند و هنگام شام ، سفرهاى مستطيل شكل را روى زمين پهن مىكنند و همگى همزمان بر گِردِ آن مىنشينند و پس از صرف غذا ، از هم جدا گرديده و متفرق مىشوند . اما زنان به درون خانه مىروند و در حالى كه در درگاهِ خانه ، سينى چوبى بزرگى مملو از حناى آماده شده قرار دارد ، يكى از دستهاى خود را با حنا رنگ مىكنند و سپس به سالن نشيمن وارد مىشوند و پس از سلام و تعارفات ، در كنار ديگر زنان مىنشينند و تا ساعاتى از نيمههاى شب به گفتگو با يكديگر مىپردازند .
در آن هنگام پس از دست دادن عروس و داماد و آويختن دستههاى گلِ ياس و سيب كه هر گُل به اندازه يك فندق است - بر گردن عروس ، آنها را تا حجلهگاه همراهى نموده و آنگاه بهسوى خانههاى خويش بازمىگردند .
هامش
( 1 ) . لازم به تذكر است كه اين سنت حسنه هم اكنون همه ساله برقرار بوده و مردم سفرهاى گستردهاى را در داخل و خارج از مسجد الحرام و مسجد النبى پهن كرده و روزه داران ، روزه خويش را در كنار آن باز مىكنند . ( مترجم )