[ اقسام حج و عمره ]
اقسام عمره
[ 171 ] م - عمره هم مانند حج دو قسم است : واجب و مستحب . و بر كسى كه شرايط استطاعت را داشته باشد يك مرتبه در عمر واجب مىشود ، و وجوب آن مانند حج فورى است و در وجوب آن استطاعت حج معتبر نيست بلكه اگر براى عمره مستطيع باشد واجب مىشود ، ( 1 ) هر چند براى حج مستطيع نباشد هم چنان كه عكس اين هم همين طور است كه اگر شخص براى حج استطاعت داشته باشد و براى عمره مستطيع نباشد بايد حج به جا آورد لكن بايد معلوم باشد كه براى كسانى كه از مكه دور هستند مثل ايرانيان كه وظيفه آنها حج تمتع است هيچ گاه استطاعت حج از استطاعت عمره و استطاعت عمره از استطاعت حج جدا نيست ، چون حج تمتع مركب از هر دو عمل است بخلاف كسانى كه در مكه يا قريب به آن هستند كه وظيفه آنها حج و عمرهء مفرده است كه نسبت به آنها استطاعت براى يكى از دو عمل تصور مىشود . ( 2 ) [ 172 ] م - واجب است بر كسى كه مىخواهد داخل مكه شود ( 3 ) با احرام وارد شود و براى احرام بايد نيت عمره يا حج داشته باشد و اگر وقت حج نيست و مىخواهد وارد مكه شود واجب است عمرهء مفرده انجام دهد و از اين حكم كسانى كه مقتضاى شغلشان اين است كه زياد وارد مكه مىشوند و از آن خارج مىشوند استثناء شده است . ( 4 ) [ 173 ] م - تكرار عمره مانند تكرار حج مستحب است و در مقدار فاصله بين دو عمره
شرح
( 1 ) - آية الله مكارم : بنا بر احتياط واجب براى كسانى كه اهل مكه هستند يا دور از آن .
( 2 ) آية الله سيستانى : ولى اگر وظيفهء آنها بدل به حج افراد شد واجب است در صورت تمكَّن بعد از آن عمره مفرده انجام دهند و اگر در آن سال نشد در سال بعد وجوب آن فورى است .
( 3 ) آية الله سيستانى : ورود به مكَّه بلكه در حرم بدون احرام جايز نيست ( مناسك ، مسأله 141 ) .
( 4 ) آيات عظام خامنه اى ، مكارم ، گلپايگانى ، صافى : همچنين در مورد كسانى كه در همان ماه عمره را به جا آوردهاند خارج شده و سپس در همان ماه داخل مىشوند احرام و عمره مجدّد واجب نيست .
آية الله سيستانى ، آية الله فاضل : و همچنين كسانى كه پس از اعمال حج يا عمرهء مفرده از مكه خارج شوند و در همان ماه بازگردند .
آية الله بهجت : و همچنين كسى كه بعد از تمام نمودن اعمال حج يا بعد از عمره مفرده از مكَّه خارج شده و بيرون رفته باشد چنين شخصى مىتواند در همان ماه خروج بدون گذشتن سى روز بدون احرام وارد مكَّه شود و در غير اين صورت حكم آن در مسأله 241 مىآيد . ( مناسك شيخ ص 90 ) .