تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج ( فارسي ) ( محشى ) — صفحة 372

مساهمون:

ص٣٧٢
ج - با فرض اين كه عذر او فقط اغماء است ، پس از به هوش آمدن اگر ممكن است اعمال حج را اتمام ( 1 ) كند ، و در هر صورت سال بعد حج را اعاده كند ، و براى احراز خروج از احرام بعد از اتمام حج ، عمرهء مفرده اى ( 2 ) اتيان نمايد . [ 974 ] س - زنى كه عادت ماهانه اش مثلا شش روز بوده است ، در حال عادت زنانه براى عمرهء تمتع محرم مىشود ، و در روز هشتم ذى حجه كه روز ششم عادت او است پاك مىگردد و غسل مىكند و اعمال عمرهء تمتع را انجام مىدهد و براى حج تمتع محرم مىشود ، ولى ظهر روز نهم در عرفه لك مىبيند و نمىداند كه آيا ادامه دارد تا پس از ده روز ، تا استحاضه حساب شود و اعمال قبلى او صحيح باشد ، يا قبل از تمام شدن ده روز از اول عادت قطع مىشود تا حكم حيض را داشته باشد ، وظيفهء او چيست ؟ و در همين فرض اگر در مشعر لك ديد چه كند ؟ ج - عمل به احتياط كند ( 3 ) ، و راه احتياط انجام اعمال بدون قصد تمتع و افراد بلكه به قصد
شرح
( 1 ) - آية الله فاضل : در فرض مرقوم رمى روز عيد را نيابتا از طرف او انجام دهند و پس از به هوش آمدن بقيهء اعمال را خودش انجام دهد و بنا بر احتياط واجب عمرهء مفرده اى به جا آورد و اگر حج بر او مستقر بوده و يا استطاعتش تا سال بعد باقى مانده حج را اعاده كند . آية الله خوئى : اگر فقط وقوف اختيارى عرفات را درك نمايد ، اظهر بطلان حج و انقلاب آن به عمرهء مفرده است . ( مناسك ، ص 242 ) . آية الله سيستانى : حجّش باطل است و احرامش بدل به عمرهء مفرده شده است و بايد مناسك عمره را انجام دهد . آية الله مكارم : درك وقوف اختيارى عرفى براى صحت حج كافى است پس اگر به هوش آيد بقيهء اعمال را به جا مىآورد و اگر نتواند به جا آورد نايب مىگيرد به شرط آن كه وقت اعمال باقى باشد در غير اين صورت صحت حج او مشكل است و براى خروج از احرام احتياطا عمرهء مفرده به جا آورد . آية الله صانعى : احتياطا اگر فقط وقوف به مشعر را ترك نموده لكن بقيه اعمال را آورده و اگر بقيه را نتوانسته بياورد ، بايد حجّ را در سال بعد اعاده نمايد تا حجّ تمتّع انجام گرفته باشد . پس اگر حجّ تمتّع بر او واجب نبوده اعاده در سال ديگر مطلقا واجب نيست . ( 2 ) آية الله تبريزى : حج او باطل است ، و از احرام خارج شده ، و اگر استطاعت وى تا سال بعد باقى باشد حج بر او واجب است . ( 3 ) آية الله خوئى : اين احتياط در صورتى است كه آن خون داراى صفات حيض باشد و اگر داراى صفات حيض نباشد حكم استحاضه را دارد و احتياط لازم نيست . ( استفتاءات جديد ، ص 11 ) .