تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج ( فارسي ) ( محشى ) — صفحة 115

مساهمون:

ص١١٥
لازم نيست . ( 1 ) [ 213 ] م - مراد از محاذات آن است كه كسى كه مىرود به طرف مكه به جايى برسد كه ميقات به طرف راست يا چپ او واقع شود به خط راست به طورى كه اگر از آنجا بگذرد ميقات متمايل به پشت او شود . ( 2 ) [ 214 ] م - محاذات ثابت مىشود به علم و به دو شاهد عادل ، ( 3 ) و اگر اينها ممكن نشود اگر گمان حاصل شد ( 4 ) از قول كسانى كه مطلع به آن مكانها هستند ظاهرا كافى است ، بلكه از قول كسانى كه اهل خبره هستند و از روى قواعد علميه محاذات را تعيين مىكنند اگر گمان حاصل شد ( 5 ) ظاهرا كافى است . ( 6 ) [ 215 ] م - كسى كه به واسطهء فراموشى يا ندانستن مسأله و عذر ديگر ( 7 ) بدون احرام از ميقات عبور كرد پس اگر امكان داشت برگشتن به ميقات و به اعمال عمره مىتوانست با برگشتن برسد واجب است برگردد و از ميقات ( 8 ) احرام ببندد ، چه داخل حرم شده باشد يا نه
شرح
( 1 ) - آية الله صانعى : كفايت احرام از ادنى الحل براى اين گونه افراد خالى از قوت نيست . ( 2 ) آية الله غروى : بلكه در مقابلش واقع گردد نه ، تمايل به پشت او شود . ( 3 ) آية الله بهجت : به حاشيه مسأله 211 مراجعه شود . آية الله صانعى : حكم اين مسأله همانند مسألهء 206 است كه گذشت . ( 4 ) آية الله فاضل : اگر اطمينان حاصل شد . ( 5 ) آية الله غروى : گمان شرعا اثرى ندارد قول ثقه واحد معتبر است گر چه گمان نياورده باشد . آية الله فاضل : اگر اطمينان حاصل شد . ( 6 ) آية الله سيستانى : معيار در تشخيص محاذات در حاشيهء مسألهء 211 گذشت و بايد علم يا اطمينان يا حجّت شرعى بر آن قائم باشد . آية الله تبريزى : محاذات با ميقات به علم و اطمينان ثابت مىشود و نيز به گفتهء كسانى كه به آن مكانها رفت و آمد مىكنند امّا گفتهء كسى كه از روى قواعد علميه محاذات را تعيين مىكند ، اعتبارى ندارد . ( 7 ) آية الله بهجت : عذرى كه مسوّغ ترك باشد و لو ظاهرا ، از قبيل مرض و جهل به موضوع بدون تقصير ، و ظاهر لحوق جهل به حكم است با عدم تقصير در آن چه مذكور شد ( و اين در مسأله بعدى نافع است ) ( مناسك شيخ ص 11 ) . ( 8 ) آية الله سيستانى : اين حكم در غير مورد مسجد شجره است و كسى كه از آن عبور كند هر چند عمدى باشد مىتواند از جحفه محرم شود ، گر چه گناه كرده است . آية الله مكارم : مىتواند از همان جا محرم شود .