[ 207 ] م - هر گاه از راهى برود كه به هيچ يك از ميقاتها عبورش نيفتد بايد از محاذات ميقات احرام ببندد . ( 1 ) [ 208 ] م - اگر عبور او طورى است كه محاذات با دو ميقات پيدا مىكند ( 2 ) احتياط واجب ( 3 ) آن است كه از جائى كه اول ، محاذات پيدا مىكند احرام ببندد ، و در محاذات ميقات بعد ، تجديد نيت احرام كند . ( 4 ) [ 209 ] م - كسانى كه از محاذات غير مسجد شجره عبور مىكنند احتياط مستحب ( 5 ) آن
شرح
آية الله خوئى : تحصيل اطمينان لازم است و گمان كافى نيست بلى اگر ثقه خبره از محل خبر بدهد كافيست ( المسائل الشرعية ج 1 ص 320 ) آية الله تبريزى : بر مكلَّف واجب است يقين يا اطمينان به رسيدن به ميقات پيدا نموده و احرام ببندد و يا حجت شرعيه داشته باشد ، و افرادى كه آنجا زندگى مىكنند ، گفتهء آنها حجت شرعيه محسوب مىشود ، بلكه شهادت يك نفر ثقه كافى است ، اگر بدانيم مستند او سؤال از عرف محل است .
آية الله غروى : ظن اثرى ندارد ، بلى خبر واحد ثقه قابل اعتماد است شرعا و جايز است كه اتّكاء به خبر واحد كند .
( 1 ) آية الله خوئى : كسى كه تقريبا يك ماه يا بيشتر در مدينه منوره اقامت نموده و عازم حج باشد و بخواهد از غير راه متعارف مدينه تا مكه برود ، همين كه شش ميل از مدينه دور شود محاذى و برابر مسجد شجره خواهد بود و همان جا ميقاتش خواهد بود و از همان جا احرام مىبندد . و در تجاوز نمودن از محاذات مسجد شجره و احرام بستن از محاذات يكى از مواقيت ديگر ، بلكه از خصوص مورد مذكور نيز مشكل است .
آية الله بهجت : بايد از محاذات اوّلين ميقات نزديك به خود محرم شود . ( مناسك ، ص 66 ) .
( 2 ) آية الله سيستانى : مخيّر است از محاذى هر كدام احرام ببندد گر چه احتياط مستحب احرام در محاذى اوّل است .
نظر آية الله خوئى با ملاحظه مسأله سابق منتفى است .
آية الله تبريزى : بايد از جايى كه اول محاذات پيدا مىكند ، احرام ببندد و تجديد نيت در محاذات ميقات بعد لازم نيست .
( 3 ) آية الله گلپايگانى ، آية الله صافى : واجب است كه از جائى كه . .
آية الله صانعى : بلكه بنا بر اقوى .
( 4 ) آية الله اراكى : احتياط مستحب .
آية الله فاضل : تجديد احرام لازم نيست و بايد از اول محاذات محرم شود .
آية الله بهجت : اقوى كفايت احرام اوّل است به نحوى كه در مسأله قبل بيان شد . ( مناسك ص 10 )
( 5 ) آية الله خوئى : اگر فاصله زياد باشد ظاهرا نذر لازم است و اگر فاصله كم باشد بنا بر احتياط واجب بايد نذر كند يا اين كه به يكى از مواقيت برود . ( مناسك ، مسأله 164 ) .
آيات عظام گلپايگانى ، بهجت ، فاضل ، صافى : متعرض مسأله استحباب نذر نشدهاند .