را بافتادن در گناهها مى كشاند .
1601
الكريم من تجنّب المحارم و تنزهّ عن العيوب : راد مرد كسى است كه از حرامها كناره گيرد و از زشتيها دورى گزيند
1602
المبادرة إلى العفو من أخلاق الكرام : بسوى عفو و در گذشتن شتافتن از خوهاى بزرگان است .
1603
المبادرة إلى الانتقام من شيم اللّئام : بسوى كيفر و كين كشيدن شتافتن از خوهاى ناكسان است .
1604
الكريم من جاد بالموجود : راد مرد كسى است كه بهر چه هست بخشايش كند .
1605
ألسّعيد من استهان بالمفقود : نيكبخت كسى است كه گم گشته را بديدهء خوارى بنگرد .
1606
الوفاء لأهل الغدر غدر عند اللّه سبحانه : با پيمان شكنان وفادارى كردن نزد خدا پيمان شكنى محسوب است .
1607
الغدر لأهل الغدر وفاء عند اللّه سبحانه با پيمان شكنان پيمان شكنى كردن نزد خدا وفاى بعهد محسوبست
1608
اكتساب الحسنات من أفضل المكاسب : بهترين كسبها گرد آوردن نيكيها است .
1609
الفكر فى العواقب يؤمن مكروه النّوائب : بپايان كارها انديشيدن از گرفتاريها رهيدن است
1610
الحرص رأس الفقر و أسّ الشّرّ : آزمندى اساس ندارى و ريشهء زشتى است .
1611
الغشوش لسانه حلو و قلبه مرّ : ناپاك و آلوده زبانش شيرين و دلش تلخ است .
1612
المنافق لسانه يسرّ و قلبه يضرّ : مرد دورو زبانش شاد كننده و دلش زيان زننده است .
1613
المرائي ظاهره جميل و باطنه عليل : رياكار بيرونش زيبا و درونش بيمار است .
1614
المنافق قوله جميل و فعله الدّاء الدّخيل : مرد دورو گفتارش نيك و زيبا و گردارش درديست كارى
1615
ألصّدق أقوى دعائم الأيمان : راستى استوارترين پايهء ايمان به خدا است .
1616
ألصّبر أوّل لوازم الأيقان : شكيبائى بر گرفتاريها نخستين لازمهء يقين به خدا است .
1617
العلم يهدى إلى الحقّ : دانش شخص را بسوى حق هدايت مىكند .
1618
الأمانة تؤدّى إلى الصّدق : امانت دارى شخص را بسوى راستى مى كشاند .
1619
العلم مصباح العقل و ينبوع الفضل : دانش چراغ روشن عقل و سرچشمه فضل و فضل و فزونيها است .