1542
ألتّواضع من مصائد الشّرف : فروتنى با مردم از شكارگاههاى شرف است ( كه در آن صيد شرف بچنگ مى آيد ) .
1543
الحازم من تجنّب التّبذير و عاف السّرف : دورانديش كيست كه از ولخرجى كناره گيرد و اسراف را از خود دور كند .
1544
الكذب و الخيانة ليسا من أخلاق الكرام : دروغ گفتن و خيانت كردن از خوهاى بزرگان نيستند .
1545
الفحش و التّفحش ليسا من الإسلام : دشنام دادن و ناسزا شنيدن از مسلمانى بدور است .
1546
المشورة تجلب لك صواب غيرك : مشورت كردن رأى صائب و درست ديگرى را بسوى تو مى كشد
1547
الاستبداد برأيك يزلّك و يهوّرك فى المهاوى ايستادگى روى انديشهء خودت تو را مى لغزاند و بپرتگاهها افكندت
1548
العفاف أشرف الأشراف : پارسائى بالاترين برتريها و بزرگواريها است .
1549
ألرّضا بالكفاف يؤدّى إلى العفاف : بدانچه كفايت كند خورسند بودن شخص را بسوى پاكدامنى مى كشاند
1550
اصطناع الكفور من أعظم الجرم : نكوئى در بارهاى ناسپاس از بزرگترين گناهها است
1551
ألطّمأنينة قبل الخبرة ضدّ الحزم : پيش از آزمودن دل بستن خلاف دور انديشى است .
1552
ألصّدقة تقى مصارع السّوء : تصدّق دادن انسان را از پرتگاههاى بد نگه مى دارد .
1553
المذنب على بصيرة غير متسحقّ للعفو : آنكه دانسته گناه مىكند سزاوار گذشت و عفو نيست .
1554
الإحسان إلى المسيئ يستصلح العدوّ : نيكى با بدكار كار دشمن را هم اصلاح مىكند .
1555
ألصّدقة في السّرّ من أفضل البّرّ : بالاترين نيكيها پنهان تصدّق دادن است .
1556
ألزّهو فى الغنى يبذّر الذّلّ فى الفقر : به حال توانگرى گردنكشى كردن تخم ندارى را افشاندن است .
1557
الحسود كثير الحسرات متضاعف السّيّئات رشك بر حسرت و اندوهش فراوان و گناهانش دو برابر است .
1558
المحسن حىّ و ان نقل إلى منازل الأموات : نيكوكار زنده است اگر چه به جاهاى مردگانش ببرند .
1559
اجتناب السّيّئات أولى من اكتساب الحسنات : از بديها دورى گزيدن سزاوارتر از خوبيها را بدست آوردنست
1560
العاقل من يزهد فيما يرغب فيه الجاهل خردمند آن كسى است كه دورى گزيند از آنچه كه نادان بدان روى مى آورد
1561
ألكيّس صديقه الحقّ و عدوهّ الباطل : زيرك دوستش حق و دشمنش باطل است .