1328
الخلق المذموم من ثمار الجهل خوى زشت از ميوههاى خارستان بيخردى است .
1329
أللّسان ميزان الإنسان زبان ترازوى سنجش انسانيّت است .
1330
العاقل من اتّعظ بغيره خردمند كسى است كه از ديگران پند آموزد .
1331
الجاهل من انخدع لهواه و غروره نادان كسى است كه براى آرزو و هوايش فريب بخورد .
1332
المغبوط من قوى يقينه غبطه خورده شده كسى است كه يقينش به خدا قوى باشد .
1333
المغبون من فسد دينه زيانكار كسى است كه دينش تباه شده باشد .
1334
المؤمن منيب مستغفر توّاب مؤمن روى آورنده باز گردنده آمرزش جوينده از خدا است .
1335
المنافق مكوّر مضرّ مرتاب منافق مكر كنندهء زيان زننده بد گمان است .
1336
أصاب متأنّ أو كاد نرم رفتار رسنده يا نزديك به رسيدن است .
1337
أخطأ مستعجل أو كاد تندرو بخطا افتاده يا آنكه نزديك است كه بخطا افتد
1338
العقل فى الغربة قربة خردمندى در غريبى خويشى و نزديكى است .
1339
الحمق فى الوطن غربة ابلهى در وطن غربت و بيگانگى است .
1340
ألسّعيد من أخلص الطّاعة نيكبخت كسى است كه طاعتش پاك براى خدا باشد .
1341
ألغنىّ من اثر القناعة توانگر كسى است كه قناعت را براى خود بگزيند .
1342
ألدّين يصدّ عن المحارم دين انسان را از ارتكاب محرمات باز مى دارد .
1343
الكرم تحمّل أعباء المغارم بخشش يار تاوانها را بدوش كشيدن است .
1344
المروءة تحثّ على المكارم مردانگى انسان را بر نيكوكاريها بر مى انگيزد .
1345
ألنّصيحة من أخلاق الكرام اندرز دادن از خوهاى جوانمردان است .
1346
ألغشّ من أخلاق اللّئام و دغلكارى از خوهاى ناكسان است .
1347
ألشّكر ترجمان النّيّة و لسان الطّويّة : سپاس گذارى آهنگ دل و زبان راز درون است .