شاخهاى دور انديشى است ( و انسان با انديشهء راست ره به مقصود برد ) .
1232
ألمروّة من كلّ خيانة عريّة بريّة مردانگى از هر خيانت و آلودگى پاك و بيزار است .
1233
العاقل من وعظته التّجارب و خردمند كسى است كه تجربهها وى را پند آموزند ( و آنها را بموقع به كار بندند )
1234
الجاهل من خدعته المطالب نادان كسى است كه امور گوناگون جهانش بفريبد .
1235
ألسّلطان الجائر نحيف البرى ء پادشاه ستمگر بى گناه را مى ترساند
1236
الأمير السّوء يصطنع البذىّ فرمان فرماى بد به ناسزا گوى بد زبان نيكى كند .
1237
الجمال الظّاهر حسن الصّورة خوش سيمائى زيبائى ظاهر است .
1238
الجمال الباطن حسن السّريرة خوش باطنى زيبائى باطن است .
1239
العاقل من أمات شهوته خردمند كسى است كه شهوتش را بميراند .
1240
ألقوىّ من قمع لذتّه توانا كسى است كه خوشيها و لذّتش را از هم بپاشد .
1241
ألنّفاق من أثا فى الذّلّ دوروئى از ديگ پايههاى خوارى است .
1242
الحمق من ثمار الجهل ابلهى از ميوههاى درخت نادانى است .
1243
الجزع أتعب من الصّبر رنج بيتابى بيش از شكيبائى است .
1244
الخير أسهل من فعل الشّرّ كار خوب آسانتر از كار زشت است .
1245
الاشتغال بالفائت يضيّع الوقت سرگرمى به آن چه وقت را تباه مى سازد ( و بايد به كار آخرت باقى پرداخت ) .
1246
ألرّغبة فى الدّنيا توجب المقت دل به دنيا بستن موجب دشمنى است ( هم انسان دشمن خدا مى گردد و هم مردم دشمن انسان ) .
1247
المشيب رسول الموت موى سپيد پيك مرگست
1248
ألمجرّب أحكم من الطّبيب آزموده ( و سرد و گرم روزگار چشيده ) از طبيب كار آگاهتر است .
1249
الغريب من ليس له حبيب مرد بى دوست غريب است
1250
ألدّنيا كيوم مضى و شهر انقضى جهان همچون روزى است كه برود و ماهى است كه سر آيد .
1251
ألدّنيا دار الغرباء و موطن الأشقياء :